bal bocegi
@disvante
tanırsınız benim gibilerini boş sokaklardan,
çizgilere basmaya yürümeye çalışan insanlardan
samsun
240 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Merhabalar.
Ercan abinin de belirttiği gibi, onunki dışında hiç incelemesi olmayan bir kitap olduğu için başladığımdan beri inceleme yazmayı amaçladığım bir kitap idi. Şimdi başlıyoruz.
Nereden başlayacağımı bilmiyorum, direkt dalayım.
Kitap terapi hizmeti sunuyor denebilir. İlk bölümlere, vücudunuzu kabullenme seansları denebilir. Yazar, size kökleri çocukluğunuza dayanan sorular soruyor, hepsini birer birer düşünmenizi istiyor. Kendi vücudunuzu kabullenme sorunları yaşıyor iseniz, bence gerçekten etkili yöntemlerle bunu yenme imkanı sunuyor. Hayır, siz zaten bu faslı geçmiş iseniz, bu kısımları aşırı sıkıcı bulabilirsiniz.
Kitap sizden bir takım egzersizler yapmanızı istiyor, ve eninde sonunda bu egzersizlerin belli bir sonuç vereceğini belirtiyor, ki belirttiğim gibi, bu kitap sizin için bir ilkse ve vücudunuzu kabullenmekte zorlanıyor iseniz, yaşadığınız çevre ve büyüdüğünüz ortam cinselliği bir tabu olarak görmüş ve vücudunuzu kabullenemeyişinizin öncelikli nedenleri bunlardan kaynaklı ise, bu egzersizleri uygulamalı olarak yaparak ve kitabı bir kılavuz niyeti ile okuyarak, bence büyük bir ilerleme kaydedebilirsiniz.
Ve yine belirttiğim gibi, vücudunuzdan zaten memnun iseniz bu kitabı bir zaman kaybı olarak göreceksinizdir.
Kitapta beni rahatsız eden şeylerden biri, yazarın okuyucuya düşünme olanağı tanıyıp, sonrasında "hey, ne oldu canım, bu egzersiz sana nasıl hissettirdi? Igrenc mi hissettin? Yetersiz misin ha? YETERSİZ MİSİN??" gibi kısımları idi.. tam olarak böyle değildi, lakin egzersizleri uygulamayacak biri olarak(doğal olarak?) bunu bu şekilde sormasını tuhaf buldum. İlginç bulduğum bir diğer şey, kendinizi bulutların üstünde hissedin dediği kısımdı. Düşünsenize, siz kendinizi bulutların üstünde hayal etmiş, hafif, mutlu hissetmişiniz, devamını
Reklam
okuldaki buram buram yapmacıklık kokan arkadaşlıklardan öylesine tiksiniyorum ki,
sözde yakın arkadaşlarımın iki yüzlülüğünden öylesine utanç duyuyorum ki, diyorum ben nasıl arkadaş olmuşum, nasıl değer vermişim böyle insanlara?
benimle arası bozulduktan sonra birbirlerinin arkasından demediklerini bırakmayan insanların vıcık vıcık hallerini gördükçe kusasım geliyor.
Yalnızlıklarını kapatmak için insanları kullanan, onların duygularını çalanlardan en çok tiksiniyorum.
Ben yanımda olmanı arkadaşım olman için istemiştim sense okuldaki yalnızlığını örtbas etmek için.
şimdi ise o iki günlük arkadaşınla tam bir yapmacıklık daniskasısınız.
ilayda ve yedi canavar
yatağımın altında gizlenen canavarlarıma,,
sizi canavarlarımla tanıştırmak istiyorum, onları seviyor gibiyim, onlardan nefret ediyor gibiyim, onlardan uzakta mutlu olduğumu sanarken onları yakınımda istiyor gibiyim.
ne onlarla ne onlarsız yaşayamıyor gibiyim.
7 tane canavarım var, genel ismine ben anksiyete diyorum.
toplum da böyle diyor, canavar avcım olan kadın da böyle diyor.
sihirli ilaçlar, birkaç tebessüm, geçecek ilayda.
geçti mi? hayır.
neden ağlıyorum? ağlamamın sebebi bile yok, canavarım öyle istiyor, hep ağlıyor, mutsuzmuş, neden mutsuz? hiç, öylesine.
kaçıyorum, sorunlardan, işlerden.
uyuyorum, uykunun kötü ne yanı olabilir ki?
peki uykusuzluğum, neden susmuyor düşüncelerim sadece uyumayıp boş boş oturuyorum günlerce.
elime kalem kağıt alıyorum ama canavarım bana eşlik ediyor, uğraşlarını değiştir diyor, kalemi mi aldın eline, ders çalışma, karalama yap diyor.
karalıyorum düşüncelerimi, sayfalar doluyor.
günler geçip gidiyor, elimde kocaman hiçlik kalıyor.
insanlardan uzakta, gülümsüyorum.
yalancıktan olan gülümsememi takınıp, iyiyim diyorum.
iyi miyim sahiden?
canavarlarım beni anlıyorlar, beni seviyorlar sanıyorum.
hayır, hayatımı mahvediyorlar.
ya çok uyuyorum ya hiç uyumuyorum,
ya kaçıyorum her şeyden, ya yapmacık sevgiler gösteriyorum.
ya boş boş oturuyorum, ya karalamalar yapıyorum boş sayfalara.
dolması gereken sayfalarımı, hunharca karalamakla geçiriyorum ömrümü.
anksiyetem, benim küçük, korkunç yedi canavarım.
herkeste olan ama ben de belirgin olan o yedi canavar.
Ben geldim
12 saatlik okuma maratonu yapacağım
(geçen okul zamanımdı kalmıştı bu sefer bakalımmm)
1. kitap —> bizimle başladı bizimle bitti
(syf 217)~(374) 41 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️
2. kitap —> gökyüzü herkesindir
(syf 10)~(101) 12 dakika ✅ ⭐️
3. kitap —> bizimle başladı
(syf 8)~(332) 1 saat 41 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️⭐️
4. kitap —> rahatlama kitabı
(syf 184)~(260) 38 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️⭐️, buçuk
5. kitap —> rapsodi
(syf 7)~(432) 2 saat 1 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️, buçuk
6. kitap —> kâğıt ev
(syf 1)~(90) 35 dakika ✅ (puan verilmedi)
7. kitap —> ölü ozanlar derneği
(syf 1)~(136) 45 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
8.kitap —> iyi toplum yoktur
(syf 1)~(48) 20 dakika
9.kitap —> babaya mektup
(syf 1)~(78) 27 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
10. kitap —> yabancı bir ilahi
(syf 1)~(457) 1 saat 56 dakika ✅ ⭐️⭐️⭐️
11. kitap —> yaralı zaman
(syf 1)~(89) 26 dakika ✅⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
12. kitap —> değersiz bir hayat