bal bocegi
@disvante
tanırsınız benim gibilerini boş sokaklardan,
çizgilere basmaya yürümeye çalışan insanlardan
küçüğüm daha çok küçüğüm
bu yüzden bütün hatalarım
küçüğüm daha çok küçüğüm
bu yüzden bütün saçmalamam
yenilmem bu yüzden
bu yüzden kendime hala güvensizliğim…
ruhları 10 yaşında sönen kızken, kadın kelimesini öğrenenlere bu kitap.
bu kitap, gelin olarak gittiği yuvaya ölü gelin olarak çıkanlara.
bu kitap, şiddetli bir ailenin kıskıvrak kalmış minik yavrularına.
bu kitap…
daha nicelerine.
seslerini duyan var mı?
çocuk gelinlerin, umutları kırılan kadınların, şiddete uğrayan hanımların, tacize uğramış bedenlerin seslerini duyan var mı?
öyle ya “ taze çiçeklenmiş baharın ayaza kestiğini” gören var mı?
bir kadına yalnızca karnındaki bebek tekme atma hakkına sahipken, hangi cüretle o tekmeler atıldı karınlara?
hangi cana kıyıldı aşk denilerek?
adı aşk mı olurmuş bunun, aşıktım namusumu temizledim mi oldu şimdi?
ölüm korkusuyla aylarca sokağa adım atamayan o kadınları biliyor muyuz?
yaşıyor muyuz onları, acılarını duyuyor muyuz?
ondan önce sevgilileri oldu diye bir kadına fahişe diyebilmek, babanın bekaret testi yaptırması kolay mı?
zor.
çok zor.
bu kadınlar var, hala aramızdalar.
yaşama tutunmak için çabalıyorlar, insanlar seslerini duysun istiyorlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
siktiğimin moda anlayışıİnsan ve Duygular
hayatımız boyunca hangimiz bir kez bile olsa diyet yapmadı ki? büyüğümüzden küçüğümüze herkesin şok diyetler araştırdığı, denediği bir dönem olmuştur.
diyet başta göze hoş gelir, verilen kilolar, incelen bacaklar.
ama insan vücudu kısıtlanmaya karşıdır, bundan ilerleyen noktalarda bahsedeceğim.
önce kendi hikayeme değinmek (çünkü aramızda buna ihtiyacı olanların olduğunu hissediyorum)
yaklaşık beş senedir yeme bozukluklarıyla savaşan ve yaşayan bir insan olarak, takıntılı derece de kiloma bağlıydım.
değerim kiloma aitmiş gibi hissediyordum. “kilolu olursam kimse beni sevmez”, “basenlerim ince olsaydı daha güzel olurdum.”, “göbeğim daha düz olmalıydı.” gibi saçma düşünceler beynimi işgal etmiş, artık gördüğüm her besinin kalorisini saymaya, diyet videoları izlemeye, ağır sporlar yapıp günde oldukça düşük kalorilerle beslenmeye başladım.
başta her şey yolundaydı.
sonra tıkanırcasına yeme atakları başladı
(bkz: Tıkınırcasına yeme bozukluğu, sık görülerin yeme bozukluğu türlerinden biridir. Bu tür yeme bozukluğuna sahip olan kişiler, yeme atakları sırasında kontrolü kaybederek aralıksız yemek yiyebilirler. Hastalar, normalde tüketecekleri miktarın iki veya üç katı fazlasını 1-2 saat içerisinde tüketebilirler. )
ve verdiğim tüm kiloları kısa zaman içinde geri aldım.
döngü olarak devam eden bu düzen, ruhsal sağlığımı da iyice bozmuş, kafayı yiyeceklerle mahvetmiştim.
oysa yemek sadece besindir, üstüne etiketler kondurmak saçmalıktır.
bu incelemede küfür bulunur!!!
siktiğimin modasına ayak uydurmak için mahvettiğimiz sağlıklarımızın sonucudur.
gelelim kitaba.
insan vücudu atalarından kalma bir kıtlık anlayışına sahiptir.
yeryüzünde yaşamaya başladığımız ilk günden bugüne tek bir gaye için çabaladık. O da karnımızı doyurmaktır.
Bütün gayretlerine rağmen zaman zaman
ilayda ve yedi canavar
yatağımın altında gizlenen canavarlarıma,,
sizi canavarlarımla tanıştırmak istiyorum, onları seviyor gibiyim, onlardan nefret ediyor gibiyim, onlardan uzakta mutlu olduğumu sanarken onları yakınımda istiyor gibiyim.
ne onlarla ne onlarsız yaşayamıyor gibiyim.
7 tane canavarım var, genel ismine ben anksiyete diyorum.
toplum da böyle diyor, canavar avcım olan kadın da böyle diyor.
sihirli ilaçlar, birkaç tebessüm, geçecek ilayda.
geçti mi? hayır.
neden ağlıyorum? ağlamamın sebebi bile yok, canavarım öyle istiyor, hep ağlıyor, mutsuzmuş, neden mutsuz? hiç, öylesine.
kaçıyorum, sorunlardan, işlerden.
uyuyorum, uykunun kötü ne yanı olabilir ki?
peki uykusuzluğum, neden susmuyor düşüncelerim sadece uyumayıp boş boş oturuyorum günlerce.
elime kalem kağıt alıyorum ama canavarım bana eşlik ediyor, uğraşlarını değiştir diyor, kalemi mi aldın eline, ders çalışma, karalama yap diyor.
karalıyorum düşüncelerimi, sayfalar doluyor.
günler geçip gidiyor, elimde kocaman hiçlik kalıyor.
insanlardan uzakta, gülümsüyorum.
yalancıktan olan gülümsememi takınıp, iyiyim diyorum.
iyi miyim sahiden?
canavarlarım beni anlıyorlar, beni seviyorlar sanıyorum.
hayır, hayatımı mahvediyorlar.
ya çok uyuyorum ya hiç uyumuyorum,
ya kaçıyorum her şeyden, ya yapmacık sevgiler gösteriyorum.
ya boş boş oturuyorum, ya karalamalar yapıyorum boş sayfalara.
dolması gereken sayfalarımı, hunharca karalamakla geçiriyorum ömrümü.
anksiyetem, benim küçük, korkunç yedi canavarım.
herkeste olan ama ben de belirgin olan o yedi canavar.
karanlık anneleri onun, beni içine yutmaya çalışıyor.
neden yaşıyoruz ki? karanlık içine hapsetmeyecek mi eninde sonunda bizi?
yaşamalıyız ama, sihirli ilaçlarımız yanımızda.
iyileşeceksin, iyileşeceksin, korkma güzel ilayda, korkma Alma, iyileşeceksin.
canavarlara karşı yanındayım.
Anneye yolculukŞiir
"Bu kitapta yer alan şahıs ve mekânların gerçekle alâkaları tamdır. Kahramanları hep yanlış ata oynayanlardır. Kediler, kadınlar, muhabbet kuşları, gözyaşları... hepsi sahiden vardır ve bir dönem yaşamışlardır. Şiirden hazzetmeyenler, ''Grapon Kâğıtları''nı yılbaşı ve diğer ehemmiyetli günlerde evi süslemek için kullanabilirler ya da bir ruh çağırma seansında, inatçı ruhlara seslenen uyduruk şarkılar olarak mırıldanabilirler." der Didem Madak kitabın arka kapağında.
Aslında daha arka kapaktan bu kitabın bizden olup, ruhumuza ilmek ilmek işleyeceğinin spoilerını vermiştir yazar.
Yazarımızın önce hayatından biraz bahsetmek istiyorum eğer onu tanırsak şiirlerinin derinlerine ulaşmak çok daha kolay olacaktır.
Annesi Füsun Hanım da Didem Madak gibi şairlerimizden biridir.
Hatta Didem Madak bu konuda annesini rol almıştır.
Küçük yaşlarından beri annesi ile yaşayan Madak 13 yaşındayken annesini tümörden dolayı kaybetmiştir.
Füsun Hanım vefat ettikten sonra babasının başka bir kadınla evlenmesini kabul edemeyen Madak babasını reddeder ve bir gün annesinin şiirleriyle tanışır.
Didem Madak’ın tüm hayatını anlatmaya kalksam karşılaşacağımız görüntü hayal kırıklıklarından ibaret olurdu muhtemelen.
Madak der ki: “Keşke gölgesine razı olan bir fesleğen olsaydım.”
Hangimiz hayatımızın belli dönemlerinde bunu demedik ki?
İnsan olmanın bir getirisidir bence olduğumuz konumun güzelliklerinin farkında varmadan fazlasını istemek sonrasında ise pişmanlıklarımızla yüz yüze gelmek zorunda kalmak.
Madak’ın şiirleri her zaman ruhunuzun derinlerine gidip oraları sızım sızım sızlatır, kitabı tek seferde okumak pek mümkün gelmez bu yüzden.
Çünkü Didem Madak, tüm acılarını mısralarına haykırmıştır.
Kendisi de der zaten: “İzinliydim nasıl olsa dezavantajı bol şiirler yazmaya.”
öyle güzel bir
keşke tavsiye edebileceğim bir kitap olsaydı.
Yazara saygısızlık yapmak istemiyorum ama tek kelimeyle berbattı.
yobazlığını aşk olarak adlandıran bir kitap.
Adamımız sözde islama düşkün ama doğru dürüst tanımadığı başı örtülü kadını kaçırıyor ve saçlarını görmek istiyor.
Mahremiyetine saygısızlık yapıyor ve kadının özgürlüğünü kısıtlıyor.
Kadınımız ise sözde müslüman ama adama karşı sesini çıkarmıyor, başını açmasına izin veriyor ve saçma sapan pek çok olay oluyor.
(Not: islamda imam nikahi olmadan bu tarz dokunmaların (hele kadın kapalıysa saçının açılmasının) yanlış ve günah olduğunu biliyorum.
Yanlışım varsa düzeltin.)
Gelelim şimdi derinlemesine incelemeye,
bu kitabın yorumlarına baktığımda çok güzel, mükemmel olduğunu
Saygılı, sevgili tatlı aşk hikayesi falan dendiğini görmüştüm hazır indirimdeyken de satın almıştım.
Normalde İslami ögelerin genelleme yaparak uzun uzun yazılmasını roman kitaplarında sevmiyorum çünkü bu tarz romanda geçen islam
Aynı bu kitapta da olduğu gibi, sırf dini kullandı diye sevenleri kendine çekmek için oluyor.
Okuyalı uzun zaman oldu ama girişinde bile daha ilk cümlelerde islama değinilmiş, 3-5 sayfa boyunca kızımızın İslamı övmesini okuyoruz.
Bakın buraya kadar sorun yok ama böyle bir kitaba başladıysanız buna göre devam ettirmeniz gerek.
Tamamen yobazlık üzerine kurulmuş, islam dinini hedefleyen bir kitap.
ayrıca kız karaktere de kitap boyu sinir oldum,
(Kitabı kusa kusa okudum orası ayrı konu)
bu kadar özgürlüğünü hiçe sayan, ona izni olmadan dokunmaya kalkışan bir adama aşık olup üstüne sanki kırgın çiçeklerdeymiş gibi “kemalim yapmaz” mantığı ile ilerleyen ezik bir insan görmedim.
Kız moda tasarımı okurken erkek arkadaşı var diye, adam yaygara çıkartıp, kızı kaç kez rezil ediyor üstüne yetmiyor kız model oluyor ve adam kızı
