İnsanların birbirine yaptığı zulümden daha fazla kızdığım başka bir şey yok. Bir de tüm zevklerin yaşanabileceği gençlik çağlarında, güneşli günlerini tartışmalar ve anlaşmazlıklarla geçiren ve hatalarını ancak tamir etmek için artık çok geç olduğunda anlayabilen kişi gençlerse...
Ancak, tüm bunların beyhudeliğini acizane kabul eden, birinin küçük bahçesini cennete çevirmesinin verdiği mutluluğu anlayabilen, fakirlerin bile yükleriyle yorucu işlerini nasıl sabırla yaptıklarını gören ve hepsinin güneş ışığını biraz olsun fazla görebilmek için nasıl çabaladıklarını fark eden kişi; evet, böylesi kişi huzurludur. Kendi dünyasını yaratmıştır ve insan olduğu için mutludur. Kendi çeperi ne kadar dar olursa olsun, özgürlüğün tadını çıkarır ve hapishanesini ne zaman isterse terk edebileceğini bilir.