Bir kez daha anladı ki insan insanın zehrini alır,ama onu zehirleyenler de insandı.başka insanlardı, soğuk, uzak,acımasız insanlar.o zaman belki de doğru olan şuydu; seven insanlar birbirini zehrini alır, birbirine şifa olur,birbirini kurtarır.böylesi daha gerçek daha insaniydi