Beni kovsan gitmem derdin
Yavan kokusuz yalancı
Şehirde ezgimiz yandı gittin
Deva bulmam gözlerime ,değdin
Şimdi kupkuru bir çöl gibi sözlerin
Yaban kokusuz yalancı...
“İçimde hiçbir arzu yoktu. Ne geçmişi, ne geleceği düşünmüyor, ancak yaşamakta olduğum anları biliyordum. Ruhum rüzgarsız ve kırışıksız bir deniz gibi sakindi.”
Gülüm soldu, bülbül sustu bu can evimde
Yürek yandı, ten kavruldu şu yaban elde
Yârin ismi her zerrede, her nefesimde
Nadan bilmez yaren bilir dermanım sende