Reklam
Ruhumda en küçük duygu yoktu ve düşüncelerimin yettiği kadarıyla herhangi bir arzum ya da doyumsuzluğum da yoktu. Bedenimden uzaklaşıp gözlerim açık yattım ve kendimi uzakların tatlı kollarına bıraktım.
Sayfa 61
İnsan içindekileri yaşar, böylece dışa ister istemez halini belli eder ettirir lakin
anlayan hisseden olmadığını idrak edince kendi kendiyle kalır belki özgür hissetmez o an ama kendiyle kaldığında yüzleştiğini gerçekle daha hafif acısı kalır
...
İçimde bir ürperti bir titreme
Göğsümde saplanan bir üşüme
Felaketin en dibinde
Sırtım başım dik şekilde
Nefesimi soludukça
Ölüm'e aşık oluyorum
O'na gitmek derdim
Amma velakin bir şey vardır
Ben onu unutmuş değilim
Gözlerimin içinde bir ay ışığı gibi saklı
Hayatta ki günlerim, haftalarım ve yıllarım
Aklımda bir zehirli ok gibi Yaradanın sözü
Ağlayacağım
Ağlayacağım
Hıçkıra hıçkıra
Biteceğim
Biteceğim
Ve yine
Yaşayarak dirileceğim öleceğim.......
Reklam