Dilara Küyük
@dlrtly
80 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
"Hayatı mümkün kılan umulmayan şeylerdir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"....O yüzden haklısın, senin mücadeleni senin adına vermeme ihtiyacın yok." Bir adım daha yaklaştı, lafını bitirirken sesi boğuklaşmıştı. "Ama eğer izin verirsen, sen o mücadelelerle uğraşırken yanında duruyor olmak isterim."
"Gereksizdi." dedi Kiva, çakıl yoldaki su birikintisinden kaçınmak için yana doğru adım atarken. "Dün gayet iyiydim." Gardiyanın cevabı alaycıydı. "Evet, yataktan çıkıp yüzüstü düştüğünde gerçekten turp gibiydin."
"Hala hayatta olmana şaşırdım.Seni çoktan morga göndermiş oluruz diye düşünmüştüm."
Bir kahkaha daha, bu seferki daha yüksekti. "Ve iltifatlar gelmeye devam ediyor."
Kitap genel olarak güzeldi ama bazı şeyler biraz havada kalmış benim için. Kitapta fantastik bir evren var ama biz ana karakterimiz Kiva on yıldır hapishane şifacısı olduğu için -yani dış dünyayla iletişimi olmadığı için- çok fazla bu dünya hakkında bilgi sahibi olamıyoruz ki bu benim için büyük bir eksiklikti. Bana göre dışardan gelen yeni mahkumlarla bilgi alışverişi yapılarak ya da anılar yoluyla bu açığı kapatabilirdi yazar ama yapmamış, ben böyle seri kitaplarda özellikte ilk kitapta evreni ve olayların temelini detaylıca öğrenip diğer kitaplarda bol bol aksiyon görmeyi seviyorum. Ama hem az bilgi hemde fazla aksiyon olmayınca biraz eksik kaldı benim için kitap. Onun dışında son 100 sayfaya kadar olayların çook yavaş işlenmesi de bi tık yordu. Ama yinede eksikleriyle bile yarıda bıraktırmadı kendini ve hemen bitti. Kiva'yı baya sevdim bu arada, ketum ve güçlü bi karakterdi benim için. Kapaktaki SJM yorumuna aldanıp büyük bir beklentiyle başlarsanız hayal kırıklığı olur ama sıfır beklentiyle eksiklere rağmen okunabilir. Bundan sonrası biraz SPOİLER içerebilir aman dikkat,
Bence dört elementi simgeleyen imhitanlar çok basitti. Sıfır hayal gücü sıfır heyecandı benim için. Yani hava imtihanında uzun mesafe atlama ve özellikte toprak imtihanı wtf dedirtti sıfır alakaydı bence elementlerle. Ve güzel yazılsaydı kitabın waow dedirtecek kısımları kesinlikle bunlar olabilirdi ama çok boştu. Onun dışında Kivanın yıllarca ailesinin gelip onu almasını bekleyipte annesini kurtarmak için hiç bişey yapmaması-Tippi hemen kurtarmasıda biraz saçma geldi( Tipple olan ilişkilerini çok sevdim orası ayrı). Son sayfalara kadar boş ve durağan ilerlemek yerine biraz daha ilginç karakter (mahkumlardan) katabilirdi bence yazar olaya.
