Diyoruz ya, çocuktur unutur. Asla unutmaz. O unutsa siz unutmazsınız. "Hocam bırak bunları dayak mı kaldı, o zamanın tokatları acıtmıyordu şimdi'nin sözlerinin acıttığı kadar..." Minik gözler sadece gülen gözlerinizi görsün..
Kitap sevgisinin güçlenmesi için rol model olan öğretmenlere çok iş düşüyor. Öğretmenlerin kendi okudukları kitaplarla okula gidiyor olmaları, kitaplarını okul bahçesinde, kısa bir zaman diliminde de olsa okuyor olmaları bile öğrenciler için çok anlamlı olacaktır.
Öğrencilerle kuracağınız iletişimde karşınızdakini bir şey anlamayan, anlatılanları iki gün sonra unutacak çocuk olarak görmeyip sevdiğiniz arkadaşlarınıza gösterdiğiniz özeni ve saygıyı onlara da gösterdiğinizde neleri değiştirdiğinize ve bu değişimin ne kadar büyük olduğuna süreç içinde tanıklık edeceksiniz.
Kur'an ve sünnet tohumlarının, kalbimizde, evimizde, cemiyetimizde ve dünyamızda yeşermeyişinin sebepleri nedir? Acaba bu tohumlar gönül bahçelerimiz bozuk olduğu için mi, yeşermemektedir? Yoksa küfrün batıl fikirleri, örf ve adetleri gönül bahçelerimizi vahşet ve dehşet bahçelerine çevirmiştir de, farkında mı değiliz? Kalbimizden küfrün alametlerini sökerek, koparıp atmazsak bilmelisiniz ki, oraya ekeceğimiz tevhid ve güzel ahlâk tohumları yeşerip filiz vermez. Kalbi harap olanlara, Kur'an ve sünnet yol göstermez. Bu sebeple kalplerimizdeki küfrün hakimiyetine son vermek için gayret sarf etmeliyiz.