Bila şev were,
wekî ew zane,
kê gotiye derdê êvarê taybet e,
kê gotiye meriv bi şev digirî,
kê gotiye meriv bi şev bêhna xwe digire, kê van derewan kiriye,
kî jan rengdêrî got?.
Derew dikin, hemû mirov derewîn in,
ma ne wisa dest pê kir?
bêhezkirin,
bêhêvîbûn,
kîn,
bêbextî,
ku yekî ji me rastî ji yê din re got.
tenê çûk, nebat û zarokan derew ne kirin. feqîr, sêwî...
derdê wan taybet e....
ax ax ezman ji derdê me digirî,
ev çi derd e?
mîna ku dayikekê zarokê xwe winda kiribe, mîna ku perçeyên goştê min biçirînin,
mîna ku porê min biwejîn...
Ez feqîr im
ez sewî me ,
ez mirovek nezan im ...
Ez ez ez ez derewkerê xwe ne zan,
.....
Cegerxîn'nin yaşamı ve şiir anlayışını bu kitapta çok fazla göremedim. Sürekli kendini tekrarlayan cümleler ve konular vardı. Okurken daha kuvvetli duygular hissetmek isterdim ama bu kitapta mevcut değildi. Üstten bir anlatım vardı. Kessinlikle daha derin ve daha detaylı anlatılması gerekiyordu. Özellikle şiir çevirileri asla bir değildi. Şiirin gerçek duygusunu yok ediyordu. En fazla takıldığım nokta buydu, çevirinin kessinlikle kötü olması. Beni kitapta tek heyecanlandıran şey Cegerxîn'nin şiirleri idi.
Camek ji Çirava kanîyen welatê xwe,
Nadim ava Zemzem û Heyat û Kewser,
Hîmek ji kevirên zinar û latên xwe,
Nadim bi elmas û yaqût zêr û gewher,
Keç û bûk û jin pîrên Kurdistan,
Nadim bi hor û siruştên buhiştê yekser.