Ümit Demir
@dmrsimav
Geçmişim için estağfurullah, bugünüm için elhamdülillah, yarınım için inşallah…
Şu anda okuduğu kitap
Tevasav bi`l hakk ile ilgili bir husus da onu dilbilgisi yönünden mef`ulün bihi yanı cümledeki nesne olarak ele aldığımızda geldiği manadır; "Hakikatı kullanarak birbirlerine tavsiyede bulunurlar."Diğer bir deyişle, birçok sahabe buradaki "el hakk"ı "el Kur an" manasında kabul etmişlerdir.Örneğin "Tevasav bi`l Kur an." Başka bir deyişle; "Birbirlerine en yüksek hakikat ile tavsiyede bulunurlar."Lafı evirip çevirmezler.
Reklam
Eser islam`ın ilk asırlarından itibaren ilim ve tasavvuf ehlinden kalan kırk zatın mektuptuplarından oluşmuştur. İlk asırlardan itibaren mübarek zatların tevhid akidesi ve hükümlerini tasavvufi yolun gaye amaçlarını yaşayarak bizzat göstermiş ve bunları herkesin istifadesine sunmuşlardır.Onlar bulundukları etrafı ve zamanı adeta bir kandil gibi aydınlatmışlardır.Bu ışığı yüce kitabımız Kur anı Kerim ve Peygamber Efendimiz (HZ) Muhammet (sav.) den almışlardır.Eser tasavvuf ehlinin toplumdaki yerini ve toplumu ihya etmesindeki önemini anlatıyor aynı zamanda tasavvufdaki aşama ve merhaleleri gereken şartları da en ince ayrıntısına kadar anlatıyor.Kitabın bitişindede tasavvufun insan hayatında vede toplumda olmazsa olmaz olduğunu dile getirmeye çalışmış.
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) قَالَ:
“إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ وَلاَ تَحَسَّسُوا وَلاَ تَجَسَّسُوا وَلاَ تَنَافَسُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا.”
Ebû Hüreyre"den Resûlullah"ın (sav) şöyle dediği nakledilmiştir:
“Zandan sakının. Çünkü zan, yalanın ta kendisidir. Birbirinizin konuştuğuna kulak kabartmayın, birbirinizin özel hâllerini araştırmayın, birbirinizle üstünlük yarışına girmeyin, birbirinize haset etmeyin, birbirinize kin beslemeyin, birbirinize sırt çevirmeyin. Ey Allah"ın kulları! Kardeş olun!”
(M6536 Müslim, Birr, 28)
Tarihte Bugün Bedir SavaşıDin
Hazret-i Ömer -radıyallâhu anh- şöyle anlatır:
“Bedir günü Resûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- müşriklere baktı, onlar bin kişiydiler. Ashâbı ise üç yüz on üç kişi idi. Hemen kıbleye yönelip, ellerini kaldırdı. Rabbine sesli olarak şöyle yakarmaya başladı:
«Ey Allâh’ım! Bana olan vaadini ihsân eyle! Allâh’ım! Bana zafer nasîb et. Ey Allâh’ım! Eğer ehl-i İslâm’ın bu topluluğunu helâk edersen, artık yeryüzünde Sana ibâdet edecek kimse kalmayacak!»
Ellerini uzatmış vaziyette münâcâtına öyle devâm etti ki, ridâsı omuzundan düştü. Bunu gören Ebûbekir -radıyallâhu anh-, yanına gelerek ridâsını aldı, omuzuna koydu ve yanına yaklaşıp:
«–Ey Allâh’ın Rasûlü! Rabbine olan yakarışın yeter. Allâh Teâlâ Sana olan vaadini mutlakâ yerine getirecektir.» dedi.
O sırada Azîz ve Celîl olan Allâh Teâlâ şu âyet-i kerîmeyi inzâl buyurdu:
«Hani siz Rabbinizden imdâd istiyordunuz, O da; “Muhakkak ki Ben size meleklerden birbiri ardınca bin(lercesi ile) imdâd edeceğim.” diyerek duânızı kabul buyurmuştu.» (el-Enfâl, 9)
Reklam