Kafasını kaldırmadan, aralıksız 10 saat kitap okuyan sekiz yaşında bir çocuk görürseniz, okumayı ne kadar sevdiğini değil, kesinlikle bir sorunu olduğunu düşünün.
İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi.
İnsanlara her şey öğretiliyor da, ana babalık dersleri neden verilmiyor ? Neden uzun uzun dersler verilip, sınavlar yaptıktan sonra, sadece sınavdan iyi notlar alanlara ebeveyn olma izni veren bir sistem yok?