''...Hadi bir yerlere gidip içelim."
"Biraz bekle" diyorum.
"Beklemek, diyor. Yaptığımız başka ne ki?...''
Koridorun ucundaki ışığı görüyor musun?
Tabii görüyorum.
Öyleyse niçin yazmıyorsun?
Ne diyorduk?
Hiçbir şey.
Ah! Demek başladığımız yere döndük.
Hiçbir şeyden mi başlamıştık?
Evet. Sanırım.
Öyleyse, yeniden başlayabiliriz.
Niçin olmasın? Önce sen başla.
Hayatta önemli olan nedir biliyor musun? deyip
rakısından bir yudum yuvarladı .
Bilmiyorum, deyip, ben de rakımı yudumladım.
Doğrusunu istersen, ben de bilmiyorum, dedi.
''...beni şaşırtan ya da korkutan bir şey yok yeryüzünde. Dolayısıyla yolumu bulmamın ya da bulamamamın da bir anlamı yok.''