İrem Hazal Taş
@dobbynincorabi
Omzumdaki İki Arkadaş çok büyük beklentiyle başladığım ve beklentimden de fazlasını bana veren bir kitaptı. Eser demek daha doğru olur aslında :)
Eser, hem çocuklara hem yetişkinlere ama en çok da içindeki çocuğu hiç büyütmemiş olanlara bireylere hitap eden bir kitap bana kalırsa.
Konu, siyah kedicik ya da panter metaforu kullanılarak sanatla aktarılmış okuyucuya/hissediciye. Neden hissedici dedim? Çünkü aktarılmak istenen didaktik tema kişiye bunu sayfa sayfa, resim resim, düşünce düşünce hissettirerek işlenmiş.
Neredeyse her sayfasından alıntı yaptığım bu eserden daha fazla spoiler vermekten utanıyorum o yüzden farklı durumları incelemek istedim.
Seçilen font çok hoşuma gitti; hem özgün hem de eğlenceli olduğunu düşündüm. Bir font da eğlenceli olur mu diye düşebilirsiniz ancak bazı fontlar var ki okurken içimi bayıyor ve okuma isteğimi azaltıyor.
Resimlerle de ayrı bir bütünlük oluşturduğunu düşünüyorum. Belki puntosu biraz daha büyük olabilirdi ancak o zaman da resimleri kapatabilirdi diye de düşünmeden edemedim.
Gelelim resimlere. Resimler geleneksel mi yoksa dijital çizimle mi yapıldı bilmiyorum ama gerçekten hayatı boyunca sulu boyaya karşı çok önyargılı olan bende bile çizim yapma isteği uyandırdı. Çizimlerin soft tonlarda ve doğala yakın olması içimi sıcacık yaptı.
Umarım herkesin yolu bu eser ile kesişir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hem çocuklara hem yetişkinlere hitap eden kitaplara bayılıyorum. Bu kitap da onlardan bir tanesi
Günümüzdeki teknoloji dünyası kitapta yaratıcı ve merak uyandıran bir şekilde ele alınmış.
Yazar, kitabını Storytel uygulamasının da seslendirmeni aynı zamanda. Seslendirmesini de ayrı bir sevdim.
Okuyacak/dinleyecek olanlara duyurulur
İyilik ve sevgiyle…
Mizahı ve eleştirel bakışı ustalıkla harmanlayan bir kitaptı. Hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap ettiğini düşünüyorum. Günümüzün teknoloji bağımlılığına ince bir gülümsemeyle yaklaşan bu eser, eğlenceli bir dille iletişimin özünü hatırlatıyor. Siyah-beyaz çizimlerle de metni desteklenen kitap, sade ama zekice kurgulanmış anlatımı sayesinde okuru sıkmadan düşündürmeyi başarıyor. “Telefon Melefon Yok”, ekranlardan bir süreliğine uzaklaşıp hem gülmek hem de kendini yoklamak isteyen herkesin keyifle okuyabileceği bir mola kitabı.
Keyifli okumalar :)
Merhabalar,
Bazı kitapların hayatımıza gelişi tesadüf değildir; doğru zamanda karşımıza çıktıklarını düşünüyorum. Bu kitap da benim hayatıma doğru bir zamanda girdi.
“Aradığın Şey Kütüphanede Saklı” umutsuzlukla savrulan insanların yollarının bir halk kütüphanesinde kesiştiği hikâyeleri anlatıyor.
Bir çırpıda okunan nitelikte ve samimi bir kitaptı benim için. Eğer kütüphane temalı kitapları seviyorsanız ve/veya hayatınızın anlam arayışı içerisindeyseniz bu kitaba şu an şans verebilirsiniz.
Keyifli okumalar.
Herkese merhaba,
Hyunam-Dong Kitabevi ile bir arkadaşım sayesinde tanıştık. Öncelikle, böylesine güzel bir hediye verdiği için kendisine teşekkür etmek isterim.
Yorumuma gelecek olursak: Daha ilk görüşte kapağıyla yüreğimi ısıtan bu kitap gerek yazı dili gerekse de karakterleriyle beni kendine hayran bıraktı. Yazarın kalemini çok sevdim. Pek çok sayfada beni düşündüren cümleler oldu, hepsinin altını çizmek ve alıntılamak istedim. Bazı cümleler vardır ki sarılır size, dinler sizi, derdinize derman olur hatta yeri geldiğinde kırılgan gerçekliğiyle ağlatır sizi. İşte bu cümlelerden bolca vardı ve ben bu cümlelere gözyaşlarımı bıraktım. Her tuzlu gözyaşımda kendimi buldum ve kendime daha şefkatli yaklaştım. Kitabın sımsıcak atmosferini derinden hissettim. Bununla birlikte, kitapları okurken kitaptaki karakterlerle bağ kurmak da benim için çok kıymetliydi. Karakterler o kadar gerçek ve samimiydi ki bağ kurmamak elde değildi. Kitap ile ilgili olumsuz diyebileceğim şey olay örgüsünün tam net olmaması olabilir.
Yorumumu okuduğunuz için teşekkür ederim.
Keyifli okumalar ^_^
