Doğa
@dodoekn
Eğer bir gün olur da bana ulaşamazsanız kulağımda kulaklığım, aklımdaki düşün esiri olmuş bir şekilde kendi hayal dünyamda kaybolmuşum demektir.
Yakup Kadri ve YabanEdebiyat
Kitap, ikinci baskıya istinaden, Yakup Kadri'nin yazdığı daha doğrusu yazmak zorunda bırakıldığı giriş cümlesiyle başlar. Kitabını yayınladıktan sonra kitapta verilmek istenilen ve çok bariz bir şekilde ortada olanı anlamayan belli bir kesim tarafından''Anadolu insanını küçük görmekle'' suçlanmıştır kendisi. Oysa olanı anlatmak başka bir şey yapmadığını ısrarla vurgular. İsim benzerliğinden dolayı Mai ve Siyah'ın Ahmet Cemil'i ile sıkça karıştırılmakla beraber, Yaban romanının ana karakteri savaş sırasında tek kolunu kaybetmiş ve şehirdeki yaşamını geride bırakıp Anadolu'da bir köyde yaşamaya karar veren ve aydın bir kişilik olan Ahmet Celal'dir. Daha sonraları -romanda ismi paylaşılmayan- köye neden taşındığını sıkça sorgulayacaktır kendisi. Buna sebep olan ise köyde yaşayan halktır. Ahmet Celal'in her hareketini ve söylediği her cümleyi garipseyen, onu 'yaban' olarak nitelendiren, savaşın farkında olmayan ve kendilerine asla ulaşmayacağını zanneden bir Anadolu halkı profilini anlatır bize. Her ne kadar tarih derslerinde öğrencilere Anadolu halkının ne kadar eziyet çektiği aktarılsa da aslında gerçeğin abartıldığı gibi olmadığını anlatmak ister Yakup Kadri. Evet insanlar açlık, yoksulluk ve sefalet içinde yaşamışlar ve zulüm görmüşlerdir. Peki olaylar bu aşamaya gelene kadar ne yapmışlardır? İşte bu sorunun cevabı Yaban romanında yer almaktadır. Yakup Kadri'nin gerçekleri insanın yüzüne vuran cümlelerinde barınmaktadır. Ancak Yakup Kadri cehaletinden ötürü Anadolu halkını suçlamaz ya da başına gelenleri hak ettiğini söylemez. Aksine suçu kendinde arar. Ahmet Celal aracılığıyla konuşur okuyucusuyla. Bu halk bu hale gelirken sen ne yaptın diye sorar. Bu vesileyle okuyucusunu da suçlar. Aslında suç onlarda değil hepimizdedir. Cehaletin suçlusu, cehaletin farkında olup
En sevdiğim yazarla nasıl tanıştım?Edebiyat
Liseye gittiğim dönemde öğrencilerin okuma oranını arttırmak için seçilen kitapların okutulması ve bu kitaplardan sınava tabi tutulması uygulamasını başlatmışlardı. Seçilen kitaplardan aklımda kalanlar İskender Pala 'Katre-i Matem', Elif Şafak 'Aşk' ve Sabahattin Ali 'Kürk Mantolu Madonna' idi. Kitap okumayı seven bir insan olsam da bana zorla kendi seçtikleri kitapları okumayı dayatmalarından gerçekten hiç hoşlanmamıştım o dönemde. Elif Şafak'ın kitabını zorla yarısına kadar okuyup bırakmış ve son olarak Sabahattin Ali'ye başlamaya karar vermiştim. Türk yazarlar arasında en sevdiklerimden biri haline gelmesi bu romanıyla olmuştur Sabahattin Ali'nin. Yüzeysel olarak bakıldığında aşk hikayesi olarak sınıflandırılabilecek roman, ancak belli bir okuma seviyesine ulaşmış kişilerce romanın alt katmanlarında barınan 'kimlik çatışması' ve o dönemlerde yaygın olarak görülen 'gurbetçilik' kavramlarına temas ettiği görülebilir. Rahmetli Sabahattin Ali romanının sosyal medyanın malzemesi haline geleceğini görseydi kitabını yayınlamayı mı yoksa yakmayı mı tercih ederdi diye düşünmüyor değil insan.