Hilâl
@doga_sever06
"Kendi yoluna gitmeli
Kendi dağına tırmanmalı
Kendi denizine dalmalı
Kendi göğünde uçmalı
Kendi gözlerinle görmeli"
öğrenci
18 Haziran 2004
5 okur puanı
Haziran 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sonuç olarak, elbette dağcılığın içinde tehlike ve korku var, bunlar olmasa zirveye ulaşıldığında duyulan tatmin duygusu, başarmış olma duygusu eksik kalır. Tehlike ve korku bir uyarıcı gibidir, dağcı korkusunu, heyecanını kontrol eder ve bu stresin getirdiği adrenalini, aşırı uyarılmaya izin vermeden olumlu yönde kullanıp dikkatini, gücünü ve sınırlarını arttırır ve bu motivasyonla, normal şartlarda aşamayacağı engellerin üstesinden gelir.
işte bu yüzdendir, bu insanların fiziksel, duygusal, entelektüel ve ruhsal canlılığı, aktifliği, gücü, çekiciliği...
Dağcılar merak, hayal gücü ve fantazi duyguları gelişmiş insanlardır. Zor koşullardaki cesaretleri, baskı ve yoğun stres altındaki zarafetleri, ruhsal cömertlikleri ve gittikçe sertleşen koşullara rağmen gösterdikleri sabır onları sıradan insanlardan farklı kılar. Onlarda korkar ama kontrol etmeyi bilirler, onlarda isterler ama sabretmeyi bilirler ve ağır ağır acele ederler.Bazıları özgür bir ruhla doğuyor ve sonuna kadar bunun tadını çıkarıyor.
"Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var;
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına.
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana."-Ataol Behramoğlu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Prima, quae vitam dedit, hora carpsit.
Bize verdiği hayatı kemirmeye başlar ilk saatimiz."
Seneca
"Kendi yoluna gitmeli
Kendi dağına tırmanmalı
Kendi denizine dalmalı
Kendi göğünde uçmalı
Kendi gözlerinle görmeli"
"Artık ne mutlu ne de mutsuzum.Her şey geçip gidiyor.Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde “insan” dünyasında tek gerçek şey bu.Her şey geçip gidiyor."
" 'Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz.'
Özdemir Asaf
Şu bir hafta içinde şunu öğrendim ki; insan yalnızlığını sadece dostlarıyla, sevdikleriyle ve değer verdikleriyle paylaşabilir ve artık yalnız olmaz. Şu anda etrafta birçok insan var, onlara beraber yemek yiyorum, uyuyorum, dağlara tırmanıyorum, riske giriyorum, ancak gene de kendimi bu gruba dahil hissedemiyorum. Bunun sebebi belki de buraya bir amaç için bir buçuk iki aylığına gelmiş olmam ve sonra herkesin tekrar eski olağan hayatına dönecek olması. Belki de aynı dili konuşamadığımız için pek çok şeyin dışında kalıyor olmam. Belki de Türkiye'deki dostlarımı özledim, belki de, belki de, belki de... Şimdilik bilemiyorum."
