Gogol’un okuduğum her yeni hikayesinde altını çizdiği özelliklere, seçtiği kelimelere ve yerlere daha da aşina oluyorum. Sanırım sınıf ayrımına yaptığı göndermelerden sonra yazarın en sevdiğim özelliği; hikayelerinde ne zaman ne olacağını kestiremiyor oluşum. Tipik bir ters köşe mantığından söz etmiyorum. Game of Thrones gibi, kitabın ortasına kadar iç içe geçtiğiniz bir karakter, hiç beklemediğiniz bir anda 3 cümle içinde ölebiliyor, belki de hiç var olmamış oluyor. Bu da Gogol’u benim için alışılmışın dışına çıkarıyor. Neva Bulvarı kitabını Koridor Yayıncılık’tan okudum. Bu baskısında Gogol’un iki hikayesi bulunuyor. “Neva Bulvarı” ve “Fayton”. Kitaptan önce yayıneviyle ilgili yorum yapmam gerekirse; bu yayınevinin bez ciltli kitapları, gerçekten şık ve kondisyonuna göre sahiden çok uygun fiyatlı. Pek tabi bu fiyat performansın dengelenmesi için bize negatif bir dönüşü de yok değil. Bez ciltli seriden yaklaşık 8-9 kitap okudum ve her birinde yayınevine iletmek üzere 15-16 tane yazım hatası işaretledim. -hiç birini hata bulmak üzerine okumadım, yani bu sayı sadece gözüme çarpanlardan oluşuyor.- Uzun lafın kısası kitaplığınızda bulunması için alabileceğiniz bir seri; ancak okumaları bu seriden yapmanızı öneremeyeceğim. Hikayelere dönecek olursak ilk hikayemiz Neva Bulvarı -bazı basımlarına göre Neva caddesi- okuyucuyu Petersburg’un önemli bir simgesi kabul edilen gerçek adıyla “Nevski Bulvarı”nda bir gezintiye çıkarıyor. Bir kaç bilgi: Petersburg'un ilk günlerinden beri var olan bu bulvar tarihinin ilk yıllarında Novgorod Antik Kenti'ne giden yolun bir başlangıcıymış. Cadde adını yolun doğu bölümünün sonunda yer alan Alexander Nevsky Lavra anıtından alıyormuş. Prens Aziz Alexander Nevski, 1703 yılında St. Petersburg'u kurduktan sonra bu bulvarı yaptırmış. Erken Sovyet