Andrey Tarkovski, 29 Aralık 1986'da Paris'te yukarıda defterine yazdığı son cümlelerden iki hafta, oğlunun Sovyet yetkilileri tarafından verilen izinle ülkeyi terk etmesinden yalnızca birkaç hafta sonra öldü. Onun ölümüyle perestroykanın ilk günleri aynı döneme denk geldi. 1982 yılında başlayan zorunlu sürgünüyle Sovyet sinemalarında yasaklanan ünlü filmleri yeniden gösterilmeye başlandı. Şimdi çalışmalarını, filmlerini kutlamak ve incelemek üzere SSCB'de hem ulusal hem de uluslararası seminerler düzenlenmektedir.
İnsan hayatı boyunca er ya da geç öleceğini bilir ama bunun ne zaman olacağını bilmez. Hayatını sürdürmesinin kolay olması için bunun gelecekte bilinmeyen bir tarihte olacağını düşünür. Fakat ben biliyorum ve şimdi hiçbir şey benim yaşamamı kolaylaştırmayacak. Bu çok acı verici.