Şiirin gücünü aldığı birden çok etken vardır. İmgeler, ritim, çağrışım zenginliği, ses uyumu, kafiye, anlam derinliği, ahenk vs. Bazı şiirlerde birçoğu belirgin iken bazılarında birkaçı kendini gösterir. Ben Özdemir Asaf'ın şiirlerinde hiçbirinin etkili kullanıldığını düşünmüyorum. Sadece bazı kelime oyunlarıyla laf cambazlığı yapılmış. Yayınlandığı dönemde özgün, yeni bir şey olarak algılanmış olabilir ama kesinlikle çağını aşan her döneme hitap eden şiirler değiller.
Andy Warhol ile sanat dünyası oldukça farklı bir akımla karşılaştı, pop art. Andy Warhol sıradışı şeyler deniyordu, coca cola şişelerini tasarladı ve sergiledi. Sergide sadece yan yana alt alta duran onlarca coca cola şişesinin çizimi vardı. Bu garip ve anlaşılmaz çalışması çok meşhur oldu. Bunun gibi çalışmalarıyla tartışmalara sebep olan Warhol'un nezdinde şu deneyimlenmiş oldu, sıradan bir nesneyi alıp onu bir müze gibi saygın bir yere koyduğunuzda veya bu nesnenin/eserin ünlü bir sanatkara ait olduğunu söylediğinizde insanların o nesneye bakışı değişiyor. Acımasız gelebilir belki ama günümüzde Özdemir Asaf'ın şiirlerinin beğenilmesini buna benzetiyorum. Sıradan sözleri ve betimlemeleri al bir kitap içerisinde sergile, altına YKY Yayınları yaz, müellifine Özdemir Asaf yaz bir farkı yok bence.