Puan vermedi
Çiçek, Çiçeğim… Keşke sonun böyle olmasaydı. Bu kitabı okumak, seni okumak çok güzeldi. Senin için mutlu olmak, senin için ağlamak çok güzeldi. Kendini kötü sansan bile içindeki iyiliği görmek çok güzeldi. İçindeki o çocuğun Ayza’yla beraber dışarı çıkacağına inanmak, senin tekrar bir çocuk gibi mutlu olacağına inanmak çok çok güzeldi.
Ayza, Çiçek’i en çok sevdiğine inandığım sen oldun. Onu sevdiğini söyleyen herkese inat bunu hissettiren tek kişi oldun. İyi ki, iyi ki Çiçek’in hayatında oldun.
Dolunay, Çiçek’i hak etmediğini düşündüm hep. Kitabın sonuna kadar da böyle hissettim. Dolunay, Doğukan, Asır, Kübra, Efe, Aycan… Hiç biri hak etmiyordu bence Çiçek’i. “Kalbim seni istiyor” diyen Asır bile.
Kitabın sonunda onların da acı çekip, çekmediğini görmek isterdim. Bence Çiçek’in hayatına en son giren Ayza bile onlardan daha çok acı çekmiştir.
Çiçek hep onların en sevdiği şeyleri bildi, ama hiç biri, kardeşi bile, o en çok neyi sever bilemediler. Hiçbiri, hiçbir zaman onun yanında olmadılar, Dolunay’ın yanında oldukları gibi Çiçek’in yanında hiç olmadılar. Belki yanında olsalardı hiç bir şey böyle olmazdı.
Eşit şartlar altında Çiçek’te dolunay gibi hayat dolu olabilirdi.
En acısı da Çiçek’in hayatı yarım kaldı. Çiçek hiç bir zaman tam anlamıyla sevilmedi, anlaşılmadı, düşünülmedi, mutlu olamadı ve yaşayamadı… Çiçek’in hayatındaki her şey ve Çiçek yarım kaldı.
Ayza iyi ki vardı, iyi ki Çiçek kimsesiz kalmadı…
kitapta geçen fareler ve insanlar, theoya mektuplar kitaplarının alıntıları o kadar hoştu ki, kitabın kendi alıntıları da çok hoştu. kitaba gelecek olursak pek beklentimi karşılamadı beklentim yüksekti konusu sebebiyle, 02:02 kitabı çok daha iyiydi. Aslında melankolik kitapları daha çok severim ama bu kitap sürekli kendini tekrarlıyormuş gibi hissettirdi. ayrıca Ayza ve Çiçek arasında bi kimya yoktu bana göre, gezdikleri kısımlar çok sıkıcı geldi bu puanı çiçeğin düşüncelerinin olduğu kısımlar için verdim. çok karamsar olsa da gerçekçi düşünüyor, çiçeği okurken kendimi okuyor gibi hissettim çoğu zaman.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yürümek basit bir iş değildir, şakaya gelmez…
Yürümekle ilgili dört dörtlük bir kitaptı. Farklı yürüme şekilleri ve farklı mekanlarda yürüme ile ilgili bilgiler ufkumu açtı. Bilimsel verilerle destekleyerek çok kapsamlı bilgiler sunuyor. Hoplayıp zıplayarak, şarkı söyleyerek, yağmurda, suda, çıplak ayakla, yokuş aşağı, dolunayda, yalnız, karanlık demeden yürümek… Anın farkında olmak, etrafımızı keşfetmek konusunda farkındalığı artırıyor.
Kayıp Diyarın tozlu yollarında, Sisli Ormanın gölgelerinde, Fırtına Kıyısının dalgalarında ve yıldızların sonsuz boşluğunda benimle kısa bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız?
Sisli Ormanın kalbinde eski bir sunak vardı . Üstünde bir taşın kalıntıları vardı. Karanlık büyücü Melanpos u yenmek için kullanılmıştı. Bu emanet taş kırıldıktan sonra bu diyarın büyüsü zayıflamış ,suları azalmış ,ormanlar solmuştu .Şimdi Ay bir kehanet daha sundu .Beş yürek birleştiğinde karanlığın zincirleri kırılacaktı .
5 kişi hepsi birbirinden habersiz olarak orada birleşti. Odin bir savaşçıydı .Freyja bir şifacı .Dilda lanetten etkilenmiş bir genç .Her dolunayda kalbi durup yeniden çalışıyor. Özgür göçebe bir ozan.Ve beşinci kişi Hayat ..
Karanlık bir kulede ,zincirlerle kapalı bir kapı var ve bu beş kişi Diyarı kurtarmak için birlikte hareket etmek ve Melanpos,Fısıltılar Kraliçesi,Gölgede Tanrısı ve Ayna Kraliçe sine meydan okumak zorundalar .
Bakalım hepsinin baska nedenlerle bir araya geldiği bu beşli Diyarı kurtarabilecek mi?
Dostluk, beraberlik ve fedakarlıklarla döşenmiş bir epik anlatım bu ...
Ben fantastik sevmem diyorum ama sevmeye mi başladım ne ,bayagi sardı beni bu destan ...
Epik destanlardan hoşlanan herkese tavsiyemdir...
Odin - Beşin Yemini 
Özgür Yüce
Odin - Beşin Yemini Özgür Yüce
#dolunaykafe #maimochizuki
ya bu doğulu yazarlar ve kedi aşkları o kadar tatlı ki özellikle kedili kitaplar çıkarmaları bana yaradı. iyi ki çevriliyor hem dükkanlı hem kedili kitaplar harika. bu arada bu kitabın içi beklemediğim gibi çıktı ilk sayfalarda kafenin menüsündeki tatlı ve içecekleri görüyoruz renkli baskıyla. neyse gelelim kitabımıza, Kyoto'da dolunay olduğu zaman esrarengiz bir şekilde bir kafe beliriyor. belli bir lokasyonu veya çalışma saatleri yok. Ve sadece geçmişte bir kediye şefkat göstermiş kişilere açık. kedişleri besleyip sevenler bir sonraki dolunayda bu kafeye gidebilir Edgar ve Ceviz de orada olacaktır. kediler tarafından işletiliyor zaten. kediler size sadece ikramlarda bulunmuyor astrolojik haritanızı da inceleyip yorumlar yapıyor. Kitabın konusu ve karakterleri Japon olmasına rağmen Batı astrolojisinin kullanılması biraz tuhaf. Belki de okuyucuların kavramları daha kolay anlayabilmesi için böyle yapılmıştır.
Kitap, birbirleriyle bir şekilde bağlantılı olan şanssız bir senarist, aşk hayatında çıkmaza girmiş bir film yönetmeni, umut dolu bir kuaför ve teknolojiyle arası pek iyi olmayan bir web tasarımcısının kafeye uğramasıyla bölümlere ayrılıyor. Kitap, tek seferde ya da her seferinde bir bölüm okunarak kolayca okunabilir. bu tarz kitapları ben çapraz arasına alıp diğer kitaplarla birlikte okuyorum. hem kafa dağılmış oluyor hem de tatlılık oluyor. Yiyecek tasvirleri büyülü. O çayları, kahveleri ve tatlıları tatmayı çok isterdim. tek sevmediğim ley uzun uzun her karakter için yapılan yıldız haritası açıklaması oldu yani oraları atladım okurken çünkü kurguya bişi katmıyordu. Daha önceden astroloji bilgisi olanlar için heyecanlı olabilir ama bana karakterin 1. Evinde ne olduğu qnşamsız geldi yine de genel anlamda tatlı, iç açıcı ve sevimli bir
Yarım bıraktım. Hatta daha ilk 100 sayfaya gelemedim bile. Genelde fantastik seven bir insanım, Nagi'nin kitaplarınıda çok severim. Ama Çiçek'in kaprıslerine dayanamadım. Kız o kadar umutsuz, negatif ve bencil ki. Çok gereksiz bir karakter. Sürekli sürekli yok bu iş, yok parası iyi vs. takılıyor. Tam okumadığım için karakter gelişimi var mı bilmiyorum. Ama ilerleyip Dolunay'ın geldiği kısmı biraz okudum. Mesela orası daha iç açıcıydı çünkü Dolunay cıvıl cıvıldı. Zengin olduğu için değil, Çiçek'in hiç sevmediği insanlara arkadaş olup onların hayatlarına dokunduğu için. Ve onlarla kardeş olduğu için. Doğukan ve Dolunay çifti kesinlikle favorim. Aasır'ı da çok seviyorum. Ayçiçeği karnavalını okumuştum zaten ve çok sevmiştim. Bu kitabında aslında Dolunay İstanbuldayken, Çiçek'in kıbrısta neler yaptığını okuyacağımı sanmıştım. Yanılmışım, diğer kitabın devamını anlatıyormuş. Gençlik serüveni aşırı sevdiğim bir seri değil maalesef. sadece ayçiçeği karnavalını seviyorum. Onun dışında Ayza hakkında yorum yapacak olursam çok basit geldi bana. Etkileyici bir tarafı yok gibiydi. Öyle yani.