Çok güzel bir şiir kitabıydı Pir Sultan Abdalın birçok şiirini türkü olarak dinliyoruz zaten O şiirleri okurken ezgisi de bana eşlik etti sanki Bir de bu şiir kitabını okuyunca “Ne varsa eskilerde var” diye düşündüm Şiirde derinlik ve ruha doluş ve anlamlılık ...
Yeniler eskilerin eline su dönemiyor bence Ben okuduktan sonra gördüm yeni şiirin içi boşalmış
Düşündüğüm tek şey Erik’in o kadar övünmesine rağmen iyi bir eğitmen olmadığı ( bunu bir yıl boyunca bir sınıf Koza hiçbir ahlaki eğitim vermeyişinden anlayabiliriz ) ve de Ruth ‘un abartıldığı kadar yetenekli , paha biçilemez olmadığı ...Ruth sadece hayal gücünün aşırı gelişmişliğinden ötürü gerçek ve hayali ayırt edemiyordu . Bu ailenin yıkılmasının sadece Ruth’la alakalı olmadığını da biliyorum aynı zamanda doluş noktasındaydı herkes zaten . Erik , karısından bıkmıştı , Jonas babasının otoriterliğinden , Klara açıma hissinden ve birine bağlı kalmaktan .. Ama gene de Ruth için değmezdi be Erik
