Puan vermedi
"Ben hiçbir ülkeden, kentten ya da boydan değilim, yolların oğluyum ben. Ülkem kervan, yaşamımsa yolculukların en şekillenmemiş olanı."
"Bütün diller ve bütün dualar benim dillerim, benim dualarımdır. Fakat ben hiçbirine ait değilim. Ben yalnızca Tanrı'ya ve dünyaya aittim; yakında bir gün yine ona döneceğim. Ve sen oğlum, sen benden sonra yaşayacaksın; beni anılarında yaşatacak, kitaplarımı okutacak ve hatırlayacaksın."
Sokakları sarhoşlar dolduruyor, hırsızlıklar çoğalıyor, gençlerin oluşturduğu çeteler arasında kan dökülüyor, siyasi çatışmalar ve kavgalar oluyordu.
biz labirent dedik savaşa gidiyormuşuz
Sizi bu inceleme icin uzun bir süre beklettiğimin farkındayım fakat önemli sınavların biraz geçmesini bekledim diyebilirim çok geçmeden sahalara geri döneceğim zaten beklemede kalın!!
İncelemeye gelecek olursak Labirent Savaşı bence genel anlamda karışık ve içinde cok fazla olay silsilesi olan bir kitaptı. Bunu iyi anlamda söylüyorum buara da.
Biraz konusunu açacak olursak Luke'un planı Kronos'un ordusunu kurup Labirent'teki geçitleri kullanarak Melez Kampı'na saldırmak. Buna da izin vermeyeceğiz icin mimara hali hazırda ilgisi olan Annabeth ilk kez görev alıyor ve bu kez lider konumunda.
Titan'ın Laneti'nde Annabeth sadece sonlara doğru vardı bu kitabın tamamen ona odaklı olması ve onu merkezine alması baya hoşuma gitti. Annabeth yanına Percy, Tyson ve Kıvırcığı da alıyor ve Labirent'e giriyorlar.
Buradan itibaren spoiler icericektir!! Lütfen kitabı okumadıysanız ve okumak gibi bir planınız varsa bu incelemeyi burada kapatınız.
Rachel'dan nefret edildiğine dair söylemler duymuştum seriye başlamadan önce ama hiç nefret etmedim hatta kendisi tam bir diva. Kronos'un gözüne tarak attı ya kraliçe bayıldım sana
Görevin ortasında Percy'nin kendiyle beraber St. Helens Dağı'nı patlatmasına ve hiçbir şey olmamış gibi cenaze töreninde geri dönmesine yarıldım JSNQKSNQKNQJQ.Asla böyle bir sahne beklemiyordum bu kitaptan. İnanılmaz eğlendim.
Annabeth ve Percy'nin ilişkisi bu kitapta o kadar dalgalıydı ki bir tartisiyorlar iki sayfa sonra bir baktım aşkla bakıyorlar birbirlerine. Annabeth'in Percy'yi kıskanması da inanılmaz tatlıydı. Percy tabii biraz avanak olduğu için anlamadı. Annabeth az bile kafayı yedi Labirent'te ben delirirdim muhtemelen.
Nico'yu bu kitapta önceki kitaba kıyasla daha fazla görüyoruz. Kendisi tam olarak Hades'in oğlu olmuş. Öyle ki Mc Donalds çocuk
Reklam
Geri Verilen Kız benim için daha çok bir çocuğun “ait olamama” hissini anlatıyordu. Küçük yaşta alıştığı hayatın içinden koparılıp hiç tanımadığı gerçek ailesine gönderilmesi, bir anda bambaşka bir düzenin içine düşmesi gerçekten insanın içini burkan bir konu. Özellikle sürekli kafasında dönen “Neden geri verildim?” ve “Ne zaman eski hayatıma döneceğim?” düşüncesi kitabın en ağır taraflarından biriydi bence.
Kitaba başlamadan önce çok büyük beklentim vardı, belki de bu yüzden okurken tam olarak beklediğim etkiyi alamadım. Konu çok güçlü olmasına rağmen o dramı bana derinden hissettiremedi. Karakterlerin yaşadığı şeylerin üzücü olduğunu biliyordum ama onlarla tam bağ kuramadım; hikâye bana biraz mesafeli ve soğuk geldi.
Yine de kitap kesinlikle sıkmıyor. Dili sade, akıcı ve kısa sürede okunuyor. Büyük olaylar yerine daha sakin ilerleyen, insanın içinde hafif bir burukluk bırakan bir hikâyeydi benim için. Çok yoğun dram beklemeden, sakin ama hüzünlü bir kitap okumak isteyenlere tavsiye edebilirim.
İlk bölümde her şeyi içselleştirip kendi tarafımızdan anlamlandırdığımız iletişimsiz ilişkilerin nerelere yol aldığını görüyoruz. Neyse ki sonunda iletişim kurabilmeyi başarıp yanlış anlaşılmaları fark edebiliyorlar. Bu son çok duygulandırdı beni.
İkinci bölümde öfkeden gözü dönmüş ve tüm gemileri(kendini dahil) yakabilecek bir kadının nefretini kusmasını okudum. Sürekli kendisini masum olarak nitelendirip herkesin ama herkesin ona karşı olduğu bir dünyayı tasvir etmesi majör depresyon tınıları ile kurban psikolojisine girmiş bir kadın izlenimi verdi bana. Elbette yaşadıklarımızın ağırlığı altında ezildiğimiz zamanlar olur ancak bu denli tükenmişlik anlarında psikolojik destek almakta fayda var.
Üçüncü bölümü henüz okumadım bu Monolog bölümünü atlatıp okumaya geri döneceğim.
Merhaba :)
Takribi 1 haftadır ağır şekilde hasta olduğum için okuyamadığım bu kitabın kapağını açmak artık içimden gelmiyor. Çünkü metin tam komik olacakmış da, sonra yazarı oturup “ulan RTÜK buna karışır mı acaba?” falan diye düşünmeye başlamış sonra da karışma ihtimalini gözardı edememiş gibi ağır geldi. Böyle metinleri olan kitaplara biraz ara vermek istiyorum. Daha çok Aylin Balboa ya da yeni yazarlardan absürt romanlar okumak istiyorum. Bir ara bu kitaba geri döneceğim, ama ne zaman olur bilemiyorum.
Keyifli okumalar dilerim.
Bu kitap aslında travmatikti! Bu kitabı kaldıramadım.
Öncelikle bu sefer stalker’ı tahmin etmek benim için kolaydı çünkü çok fazla seçenek yoktu, ama sonrasında ne olacağını tahmin edemedim. Şok oldum. Pip’in değişmesi beni gerçekten çok üzdü—ona çok üzüldüm. Andie’nin gönderilmemiş e-postasını okumak çok acımasızdı…
Bu kitap serinin en uzun kitabı ama ben en hızlı bunu bitirdim. Sonu benim için fena değildi, dürüst olmak gerekirse. Evet üzücüydü ama çok farklı bir şekilde bitmesi mümkün değildi, bu yüzden seriyle uyumluydu. Ayrıca Pip’in arkadaşlarının ona yardım etmesini çok sevdim, Ravi’den bile bahsetmiyorum…
Bu seriye kesinlikle tekrar döneceğim ve yeniden okuyacağım.
Reklam
Reklam