D
@dontdone
kendini bile keşfedememiş kaşif ):
db
RTS
Malatya
7 Haziran 1999
10 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"bilirsiniz, insanlar doğar, ölür ve sonra büyür." cümlesiyle başlayıp; "gölgesini kaybeden insan, gölgenin kendisine dönüşür." cümlesiyle biten ve bu iki cümle arasında gelişen olayları 5 yaşındaki karakterimiz Alper Kamu'nun kıvrak zekasıyla, bir yandan çözmeye çalıştığı cinayet davasıyla birlikte bir yandan da ailesiyle ilgili gerçeklerle yüzleştiği serinin ikinci kitabı. yine kendinden yaşça büyük kadınlara gönlünü kaptıran karakter, bir yandan gönül işleri bir yandan cinayet davası bir yandan da amcasının ölümüyle ortaya çıkan gerçeklerle yüzleşirken, çevikliği ve kıvrak zekasıyla yine muhteşem bir polisiye romanı sunmuş bize.
5 yaşındaki çocuğun olayların seyrini değiştirmesini yine harika bir üslupla kaleme alan Alper Canıgüz'e olan saygım bir kez daha artarken serinin son kitabını okumak için sabırsızlandığımı belirtmek isterim.
çok beğenerek okuduğumu belirterek başlamak istiyorum. -tabiri caizse- bacak kadar boyuyla kimsenin o yaştaki bir çocuğun 'boyundan büyük işlere' kalkıştığını düşünmeyeceği için her yere kolayca girebilen karakter büyük bir ustalıkla, kıvrak zekasıyla ve zekice düşünerek mahalledeki cinayeti aydınlığa kavuşturmak için uğraşıyor. bunu yaparken de yer yer kahkaha attırırken yer yer duygulandırıp hayatı sorgulatıyor.
Alper Canıgüz'ün; görünürde güzel, samimi görünen mahallenin iç yüzünü ve bilinmeyenlerini ya da toplumsal sorunları 5 yaşındaki bir çocuğun ağzından anlatması zekice düşünülmüş bana göre. toplumda 5 yaşındaki bir çocuğun söylediklerinin pek umursanmadığını da varsayarsak Alper Kamu karakteri farklı bir bakış açısı da sunmuş oluyor. okurken mutlaka kendinden bir şeyler bulabileceğin bir kitap olmakla birlikte sürükleyiciliği de göz ardı edilemez tabiki. bir çırpıda okuyup bitirmek ve üzerine düşünmek istiyor insan.
mükemmel kurgusu ve etkileyici satırlarıyla heyecanla, serinin ve Alper Canıgüz'ün okuduğum ilk kitabıydı. diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. mutlaka okumanızı öneririm.
okurken karakterin isimlerini çokça karıştırdığım için ilk sayfalarda biraz zorlandığımı ifade etmeliyim. okudukça olaylar, doktor ve 'hasta' arasında geçen konuşmalar, doktorun kendini bulmaya çalışması inanılmaz etkileyiciydi. kitabı okuyalı yaklaşık 1 hafta oldu buna rağmen acı üzerine konuştukları kısım hâlâ aklımda ve etkisinden çıkamadım. kitabın sonu çok sürpriz olmuyor aslında. kitabın sonunda yaşanan olayı alelade, yarım paragrafla anlatmış olması etkilendiğim başka bir kısımdı. favori kitaplarım arasında yer aldığını gönül rahatlığıyla söylebilirim. (:
