Ebru Altınok
@dontmeysin
Şu anda okuduğu kitap
Kitap sürükleyici ve akıcı bir şekilde yazılmış olsa da ters köşeler bana zekice olmaktan çok zorlama geldi diye bilirim.
Hikaye ilk başta Amelia ve Adam çifti arasında başlıyor ve evliliklerinin 10.yılında bir tatile çıkıyorlar. Maksat artık hiç umut vermeyen evliliklerini kurtarmak. Ayrıca Amelia her evlilik yıl dönümlerinde de kocasına bir mektup yazıyor ve o mektupları kendine saklıyor. (Kitapta en sevdiğim kısım bu mektuplar oldu) Başlarda mutlu anlatılan evlilikleri daha sonra Adam’ın kariyerini ve işini her şeyden öne koymasıyla zamanla kötüye gidiyor.
Beni kitap hakkında olumsuz yoruma iten hikayeye son kısımlarda eklenen Robin karakteriydi. Sonradan eklenen bu karakterle okuyucu olarak bir bağ kuramadım ve kitap bittikten sonra ilk 200 sayfalarda ne okudum, Adam ve Amelia başından beri böyle mi hissediyordu, evliliklerinin ilk yıllarından nasıl bahsediliyordu diye sorguladım.
Kuyucaklı Yusuf okumakta geç kaldığım bir kitaptı ancak bazı kitapların gerçekten doğru zamanı beklediğine inanıyorum. Bence benim için doğru zamanı bu yaşımdı.
Kitap bittikten sonra kafamda pek çok soru işareti bıraktı. Bazı karakterlerin hikayesine tam olarak girilmedi. Sebebinin ise Sabahattin Ali’nin hayattayken bu eseri üç cilt olarak düşündüğü ama erken yaşta ‘öldürüldüğü’ için devamını yazamadığı söyleniyor.
Baş karakter Yusuf duygusal açıdan mesafeli ve soğuk yazılmış. Okur olarak karakterle bağ kurmakta zorlandım. Buna rağmen Sabahattin Ali anadoludaki yaşamı çok gerçekçi yansıtmış. Özellikle evlilik hakkındaki eleştirileri tam yerindeydi.
Toplumsal eşitsizlik de romanda çok iyi işlenmiş. Zengin insanların yöneticilerle işbirliği içinde olup işledikleri suçlar için asla yargılanmamaları ve toplum gözünde de bunun olağan kabul edilmesi çok üzücü. Sabahattin Ali bu kitabı yazalı 90 yıl olmuş ama bu geçen 90 yılda günümüz Türkiyesinde de değişen bir şey ne yazık ki yok. Yazar romanda bir sayfada “Hapishane ancak serseriler,köylüler ve aşağı tabakadan insanlar içindi” diyerek durumu net bir şekilde özetlemiş.
Okuduğum ikinci Sabahattin Ali eseriydi. İlki Kürk Mantolu Madonnaydı. İki eseride çok beğendim. Kitaplardaki fazla betimlemeleri sevmesemde Sabahattin Ali’nin betimlemeleri ve kalemi çok iyiydi.
Kitap başkalarının düşünce ve davranışlarını kontrol etmeye çalışmanın insanda nasıl bir zihinsel yük oluşturduğunu anlatıyor ve “bırak yapsınlar” diyerek bu zihinsel yüklerden kurtulup özgürleşmeyi tavsiye ediyor.
Her ne kadar hayatla ilgili çok önemli bir noktaya değinsede uzun uzun anlatılacak bir konu yoktu bence kitapta. Çok fazla birbirinin aynısı paragraflar vardı. Yazarın dili sade olsada bir süre sonra tekrar eden cümleleri okumak tüm akıcılığı bozdu.
Sadece kadınların yaşadığı ve her şeyin incelikle düşünüldüğü bir ülke…
Kadınlar Ülkesi’ni okurken o ülke hakkında hissettiğim tek şey huzurdu. Gücün tahakkümle, düzenin korkuyla ve sistemin baskıyla kurulmadığı bir dünya… Kadınların merkezde olduğu bu toplumda üretim, paylaşım, eğitim, güvenlik, sağlık ve yaşamın tüm detayları özenle planlanmıştı. Çünkü esas olan “kontrol” değil, sürdürülebilirlikti.
Kitabı okurken, kendi düzenimizdeki eksikliklerle yüzleşip üzüldüğüm çok oldu. Yazar, erkek egemen düzenin yarattığı kaos, rekabet ve hiyerarşinin yerine uyum, şefkat ve iş birliğini koyarak doğal bir yaşam biçimi sunmuş.
Keşke böyle bir ülke günümüzde bu kadar uzak hissettirilmeseydi.
10/10
Bir yasın sessizliği…
Bağırmadan anlatılan, içe doğru çöken, satır aralarında büyüyen bir hikâye. Hamnet, kaybın ardından kalan boşluğu en zarif haliyle hissettiren kitaplardan biri.
Shakespeare’ın hayatının kurgulandığı bu kitapta sayfaları çevirirken eşi Agnes ile derin bir bağ kurup, o eski tarihlerin İngilteresinde ailenin yanında uzaktan bir göz olarak oradaydım. Günümüzde yayınlandığı halde eski bir klasik okuyormuşum gibi hissettiren bir anlatım vardı. Yazarın kalemini çok beğendiğim için diğer kitaplarınada bakmayı düşünüyorum 10/10
