SAKLI | LAL FİGAN SERİSİ
Normalde yapmayı pek tercih etmediğim bir şey yapıp, peş peşe benzer kurgular okuma riskini göze alarak başladığım bir kitabın yorumuyla geldim. Canım arkadaşım o kadar çok ısrar etti ki, "Mutlaka oku, kesinlikle seveceksin!" diye, daha fazla dayanamayıp bu seriyi listemde bir tık öne çektim.
Ve iyi ki de öyle yapmışım diyorum! Tahmin edemeyeceğim kadar çok sevdim bu seriyi. Korktuğum şey başıma gelmedi; okurken tek bir an bile sıkılmadım, aksine sayfalar akıp gitti.
Gelelim beni benden alan karakterlere...
Erva: Canım benim, sen ne güzel sevdin öyle? Yerim senin o hallerini! Ama seni okurken o kadar sinirlendim ki anlatamam. Yahu sen kör müsün? Yanındaki, "arkadaşım" dediğin insanı hiç mi tanıyamadın? Bir insan bu kadar mı insan sarrafı olamaz... Neyse, sakin kalıyorum çünkü neticede en sonunda gerçekler ortaya çıktı.
Doru Demir: Kitabın bir yerinde ağzının ortasına şöyle okkalı bir tokat yapıştırmak istemedim değil... Neyse ki sonradan o istek geçti de seni sevebildim. Başlarda Ceylin ile sevgili olman beni deli etse de, arkasındaki nedenler ortaya çıkınca içime kocaman bir rahatlama geldi. Ama kabul et, sen de biraz körsün; insan yanı başındakini fark edemez mi?
Ceylin: Sana kitap boyunca katlanabildiğim, sevdiğim tek bir an bile olmadı! Sen nasıl bir arkadaşsın? Gerçi sana arkadaş demeye bin şahit ister ya... Seni elime geçirsem sağa sola fırlatmak, saçını başını yolup bir güzel dövmek isterdim. Kötülük iliklerine kadar işlemiş resmen. Neyse, hak ettiğini bulacaksın, inanıyorum!
Genel Düşüncelerim
Kitabı genel hatlarıyla çok ama çok sevdim. Özellikle günlük detayına kelimenin tam anlamıyla bayıldım! Günlükleri okumak o kadar eğlenceli ve güzeldi ki, "Keşke biraz daha uzun olsaydı," demekten kendimi alamadım. Kitabın sonunda Erva
Yasaklı Lal Figan 2
Herkese selaaam! Ay ben geldim ama içimdeki fırtınaları bir bilseniz... İlk kitabı bitirir bitirmez hız kesmeden hemen ikinciye geçmiştim, iyi ki de öyle yapmışım. Ama peşin peşin söylüyorum: Okurken yine bol bol sinir krizi geçirdim! Neyse ki sonradan olaylar toparladı da tansiyonum dengelendi. Özellikle o "ismi lazım olmayan" tiplerin sahneleri azaldıkça benim de kafa rahatladı, oh be dedim!
Şimdi müsaadenizle şuraya biraz içimi dökeceğim çünkü söylemezsem çatlarım!
Doru... Sana ne desem az!
Ya gerçekten soruyorum; bir insanın seni sevip sevmeyeceğini, o ağır lafları söylerken ne hissettiğini anlamayacak kadar hödük müsün be adam? Okurken "Yok artık" dediğim çok an oldu. Neyse ki bu krizler çok uzamadı da birazcık sakin kalabildim. Ama yiğidi öldür hakkını yeme; tüm delirmelerime rağmen bu ikiliyi okumak bana müthiş bir seyir keyfi verdi. Birbirlerini her anlamda o kadar güzel tamamlıyorlar ki... Siz kesinlikle nazar değmeden mutlu mesut hayatınıza devam edin, ben sizi uzaktan sevmeye razıyım.
Ah benim canım Erva'm...
Gelelim kitabın sonuna... Spoiler olmasın diye detay veremiyorum ama cidden neden öyle bir şey oldu ya? Neden?! Ben sonuna kadar canım kızıma hak veriyorum. Erva bence yaşayabileceği en ağır şeyleri yaşadı. Ve işin en acı tarafı, canı yanarken bile sevdiklerini düşünmediği tek bir an olmadı. Okurken "Kızım dur, yalvarırım önce bir kendini düşün!" diye bağırmak istedim ama Erva hiç bencil olamadı. Peki şimdi o sevdiklerine soruyorum: Siz bu kıza bunu neden yaptınız? Sizi affedebilir miyim hiç emin değilim, Erva bunları zerre hak etmedi.
Ve Ceylin..
Senden nihayet kurtulduk ama yalan yok, içimin yağı zerre erimedi. Keşke senin için çok daha farklı bir son olsaydı. İçimde en ufak bir rahatlama hissi bile oluşmadı, sana hala çok
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Liseli ergen olsam bayıla bayıla okurdum herhalde ama 24 yaşında okuduğum için kendimden soğdum. Ben niye liseli ergenlerin düzüşmesini okudum? Doru gece çalışıyorum uykumu kaçırsın diye okudum. Kaçırdı da milletin içinde bacak bacak üstüne atıp smut okumayı seviyorum da çok gereksiz bir kitaptı ya . Son 60 sayfayı okumadım da zaten. Tiktokta orta yaşlı ablanın öve öve kitabı bitirememesi üzerine bakmıştım. Harbi bi de o abla bookteber? Abla sana para verim jigolo tut kendine bize de abidik gubidik şeyler önerme
Uzun zamandır aradığım o çıldırma duygusunu bana tattırdıkları için doru ve ervaya teşekkürler. Delirdim. Okurken kafayı yedim. Olun artık dedim. Sonra doğru güzelliklerinden ayrı kendimi yerlere vurdum. Kesinlikle reading slump kurtarıcısı olabilir bu da ayrı bir konu. Yazarın da duyguları o kadar güzel aktarmış ki siz de içine girmeden duramıyorsunuz ve seçilen tüm şiirler o kadar güzeldi ki. Belki yaşananlar klişe ama eğer benim gibi klişeleri seviyorsanız ve tekrardan sabahlara kadar kitap okuduğumuz, wattpadi kapatamadığımız zamanlara dönmek, yakınından bile geçmek istiyorsanız bir bakabilirsiniz
Duyduk, rüzgar efendi duyduk. Kış geliyor diyorsun. Hoş geldi, sefalar getirdi. Gökten ne yağdı da yer kabul etmedi? Sen de öyle delicoş esip durma. İşleme fakirin ciğerine. Sen söylemeden ağaçlar söyledi onu. Baksana dere boyundaki kavaklara, bir uçlarında kaldı yaprak. Sen bilir misin ne der o yapraklar? Kış geliyor der. Hem de en zorlusundan. #alıntı
Anadolu'nun zorlu coğrafyasında geçen hüzünlü bir hikaye Yılkı Atı... Yaşlanmış ve eskisi gibi işe yaramayacağı düşünülen Doru adlı atın, sahibi tarafından doğaya terk edilmesini konu alır. Bu durumun eski bir Anadolu geleneği olmasının yanında, insanın zor zamanlarda ekonomik şartlara boyun eğip, sadakat ve merhameti yok saymasını etkileyici bir şekilde ele almış yazar.
O kış, doğaya terk edilen Doru at için hiç kolay geçmeyecektir. Açlık, soğuk ve doğaya karşı verdiği mücadele, onun için ağır olsa da aslında bu terk ediliş tam bir özgürleşme hikayesine dönüşecektir. Kitap hem hüzünlü hem de umut verici. Aslında Doru'nun hayatta kalma mücadelesi, insanın yaşamda karşılaştıkları zor durumlara karşı mücadelesini de anımsatır. Bu yüzden Yılkı Atı, sadece bir atın doğaya terk edilişini değil, insanın doğaya, sadakat ve merhamete dair sınavını da anlatan harika bir eser...
İlk kitapta hissettiğim duygu yoğunluğunu maalesef bu kitapta hissedemedim. Ceylin hakkında son sayfalara kadar gelişme olmayıp sadece Erva ile Doru’nun ilişkisi üzerine yazılan boş ara kitap olmuş. İki kitapla tamamlanabilecek seriyken gereksiz uzatıldığını düşünüyorum. Erva’nın hamilelik problemi, Doru’nun babasının durumu.. Yani öyle bir son yazmaya gerek var mıydı inanın emin değilim