Sevginin Sessiz Çöküşü
Beni en çok etkileyen nokta, anlatıcının eşini gerçekten sevdiğini düşünmesi ama sevgisini hiçbir zaman doğru şekilde gösterememesiydi. Güçlü görünmeye çalışırken sevgiyi bastırıyor ve bunun bedelini geri dönüşü olmayan bir şekilde ödüyor. Kitap, bazen en büyük trajedilerin nefretten değil, söylenmeyen sözlerden doğduğunu hissettiriyor.
Bu kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı: Bir insan sevdiğini gerçekten seviyor olabilir mi, yoksa sadece ona sahip olmayı mı istiyordur? Belki de Dostoyevski'nin en güçlü yönü, bize cevap vermek yerine bu soruyla baş başa bırakmasıdır.
Analiz
Puan vermedi
Karamazov Kardeşler, yalnızca bir aileyi anlatan roman değil insan ruhunun en karanlık ve en aydınlık yönlerini aynı anda gözler önüne seren derin bir felsefi ve psikolojik eserdir. Fyodor Dostoyevski, bu romanında suç, vicdan, özgür irade, inanç, ahlak ve adalet gibi insanlık tarihinin en temel sorularını tek bir olay örgüsü içinde ustalıkla işler.
Romanın merkezinde Karamazov ailesi yer alır. Bencil ve ahlaksız bir baba ile birbirinden tamamen farklı karakterlere sahip üç oğul arasındaki çatışmalar, aslında insanın kendi iç dünyasında yaşadığı çatışmaların simgesidir. Dimitri tutkuyu ve dürtüleri, İvan aklı ve sorgulamayı, Alyoşa ise merhameti ve inancı temsil eder. Bu karakterler yalnızca birey değil, insan doğasının farklı yönlerinin somutlaşmış hâlidir.
Dostoyevski’nin en büyük başarısı, hiçbir karakteri tamamen iyi ya da tamamen kötü olarak sunmamasıdır. Her insanın içinde hem iyiliğin hem kötülüğün bulunduğunu gösterir. Roman boyunca okur, karakterleri yargılamaktan çok onları anlamaya çalışır. Bu yönüyle eser, psikolojik çözümlemeleriyle çağının çok ötesine geçmiştir.
Romanın en dikkat çekici yönlerinden biri de felsefi derinliğidir. Özellikle İvan’ın Tanrı, özgürlük ve kötülük üzerine yaptığı sorgulamalar, yalnızca romanın değil dünya edebiyatının en güçlü düşünsel bölümleri arasında kabul edilir. Eserde kesin cevaplar verilmez; bunun yerine okurun kendi vicdanıyla yüzleşmesi sağlanır. Bu nedenle roman, her okuyuşta farklı anlamlar kazanan katmanlı bir yapıya sahiptir.
BZY
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabı beğenmeme karşın okurken,
yayınevine olan sinirimden dolayı hiç zevk alamadım. Bu yayınevinden bence okumamalısınız. Cünkü her çeyi çevirmemişlerdi kitapta fransızca gibi farklı dillerde de diyaloglar geçiyordu fakat bu diyaloglar oldugu gibi bırakılmış çevrilmemişti. Hani ilk başta okurken 1 -2 defa çeviriden yapayım diyorsunuz ama kitap bunlarla doluydu o yüzden basarısız bir basım olmuş. Keske bu kadar güzel bir kitabı böyle bir yayınevinden okumasaydım. Ona rağmen kitap gerçekten çok güzeldi.
Spoiler-
Ana karakterimiz olan Aleksi hep Polinanın onu sevmesini istedi. Ağzından çıkacak iki kelime için uçurumdan atlardı. Kitabın sonunda Polinanın da aslında ana karakterimiz olan Aleksiyi sevdiğini öğreniyoruz. Ama Aleksi o kadar kumar düşkünü ki ve bunu o kadar görmüyor ki, heralde şöyle düşündü “ya Polina da beni seviyormuş ama cebimde de metelik yok bari iki üç kuruş kazanıp yanına öyle gideyim.”
Ana karakterimiz yıllarca bunu duymuş olmayı beklemesine rağmen koşarak polinaya gideceğine tekrar bir kısır dönüye girerek cebindeki son parayla kumara başlıyor. Blanche onun için ne demişti:” Çok bilgili bir öğretmen olabilirsin, ancak çok aptal bir erkeksin.”
*Oruç Aruoba* [1947-2020] felsefeci, yazar. Sözleri çok derin, sade ve düşündürücü. İşte en bilinenlerinden birkaç tanesi:
*Hayat ve Varlık Üzerine*
- *"Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz."*
- *"Var olmak, yok olmaya karşı koymaktır."*
- *"İnsan, kendi kendinin tanığıdır."*
*Dil ve Düşünce Üzerine*
- *"Sözcükler, düşüncenin evidir."*
- *"Anlamak, aynı yerde durmaktır."*
- *"Söyleyemediğimiz, biziz aslında."*
*Zaman ve An Üzerine*
- *"An, zamanı delen noktadır."*
- *"Geçmiş diye bir şey yoktur. Hep şimdi vardır."*
- *"Beklemek, zamanı kendine düşman etmektir."*
_Yakınları_ ve _Aşkın Halleri_ kitapları sözleriyle en çok bilinenleri.
Hangi kitabından ya da hangi konu üzerine söz istiyorsun?*Oruç Aruoba* [1948-2020] - Felsefeci, yazar, çevirmen. Sözleri kısa ama insanın içine işler. Dil ile düşünce arasındaki çatlaklara bakar 35ea
İşte en çok sevilen sözlerinden bazıları:
*Özlem, Yalnızlık, Zaman Üzerine*
- *"Özlem, uzaklığın ayıramadığıdır."*
- *"Özlemin varlığı, yok oluşu içindir; ama yok olamadığı için, var olur."*
- *"Özlemin tek bir düşmanı vardır: zaman... Zaman, özlemin Medusa'sıdır."*
- *"Yalnızca içteki yakındır; başka herşey uzak."* 80dc71e3
*İlişkiler ve İnsan Üzerine*
Puan vermedi
Raskolnikov için tuhaf bir dönem başlamıştı: Sanki yanını yöresini bir sis sarmış ve onu kurtuluşu olmayan, ağır bir yalnızlığa gömmüştü. Çok sonraları, hayatının bu dönemini hatırladığında çıkardığı sonuç, bilincinin bulanıklaşır gibi olduğu ve bu durumun aralıklarla son felaket anına kadar böylece sürüp gittiğiydi. O sıralar pek çok şeyde, örneğin bazı olayların tarihlerinde ve ne kadar sürdüklerinde yanıldığından kesinlikle emindi. En azından, bazı olayları hatırladıkça ve hatırladıklarını anlamaya, açıklamaya çalıştıkça, kendisiyle ilgili çoğu şeyi bile, ancak başkalarının bilgisine başvurarak öğrenebilmişti. Örneğin, bir olayı bir başka olayla karıştırıyor, o bir başka olayı ise yalnızca hayalinde var olan bambaşka bir olayın sonucu sayıyordu. Kimileyin kendini müthiş acı veren, hastalıklı bir üzüntünün içinde buluyor, bu üzüntü zaman zaman paniğe varan dayanılmaz bir korkuya dönüşebiliyordu. Bununla birlikte, kendini bu korkunun tam tersi bir duyumsuzluk içinde hissettiği dakikaları, saatleri hatta belki de günleri olduğunu da hatırlıyordu: Ölmekte olan kimi insanlarda görülen hastalıklı umursamazlığa, kayıtsızlığa benzer bir duyumsuzluktu bu. Aslında son günlerde o kendi durumunu açıkça görmekten kaçınıyordu; hemen açıklanması gerekençok önemli bazı olaylar onu özellikle üzüyordu; oysa içinde bulunduğu birtakım kaygılardan kaçıp kurtulabilse, öyle sevinecekti ki...
"Bazı kitaplar olay anlatır, bazıları insanın içine usulca bir ayna bırakır. Suç ve Ceza'da asıl yargılanan tek bir karakter değildi; her sayfada insan olmanın ağırlığı yeniden tartılıyordu. Kitabı kapattığımda sessizlik bile farklı geliyordu. hikâye bitmedi; asıl hesaplaşma o zaman başladı."