Bu yılın başında Shakespeare'in bütün eserlerini okumaya ve incelemeye yemin etmişim gibi hissediyorum fakat eserlerinde ele almış olduğu gerçekçi karakterler ile birlikte zekice düşünülmüş kelime oyunları yüzünden insan diğer eserlerini de merak edemeden alamıyor kendisini.
Eserin içerisinde göze çarpan ilk şey yaşanan Yahudi ile Hristiyan çatışmasıdır. Bu çatışma bizlere o dönem içerisindeki dini görüşler hakkında farklı bir bakış açısı sunar. Yahudilere karşı kullanılan argo kelimeler ve aşağılamalar oldukça fazladır fakat eserin içerisinde yer alan hiçbir Yahudide göründüğü kadar masum değildir. Özellikle de mahkeme sahnesi sırasında intikam alma dürtüsüyle yanıp tutuşan Shylock karakteri.
"Venedik Taciri" belki ölüp bittiğim bir eser olamaz lakin Shakespeare'in hiçbir eserine idare eder diyemem çünkü onun kaleminden çıkan her bir oyun adeta kendisinin ne kadar zeki birisi olduğunu vurguluyor gibi. Okuyucuya da, seyirciye de farklı bir deneyim sunuyor adeta. Kelimelerin gücüne hayranlık duyan herkesin William Shakespeare okumasını, mümkünse sahnede oynanmış hâlini izlemesini ısrarla öneriyorum.