periii
@dperiiii
122 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
"...ulusların tarihini kim yaratır? devletin ve bütün insanlığın hayatındaki en büyük olaylar kimler tarafından yönlendirilir ve yönetilir? değişik kişiler tarafından mı? yani bazı büyük adamlar -büyük ingiliz filozofu carlyle'ın dediği gibi- kahramanlar tarafından mı, yoksa tolstoyun savunduğu gibi ulusun tüm bireylerinin çabası ve halkın motive edilmesi sayesinde mi?..."
bir avuc aydinin aslinda isteseler ve cabalasalar neleri basaracagini gosteren kitap. zira trenin on vagonunda bulunan onderler halki geri kalmisliktan kurtarmak icin seferberlik ilan ediyor ve uygarlik mucadelesi baslatiyor. her calismanin sonunda elde edilen basari gibi insanliga, dayanismaya, ruh birligine ve insanlik onuruna ornek teskil eden bir son kendini gosteriyor.
Reklam
Puan vermedi·200 syf.··
Beğendi
·2024 36. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2024 18:36
Nobel edebiyat ödüllü Herta Müller’den, faşizmin gölgesinde yaşayan ve yaşananlara dair sarsıcı bir roman: Keşke Bugün Kendimle Karşılaşmasaydım. Müller, sorguya çağrılır adsız kahramanıyla birlikte okurunu uzun bir tramvay yolculuğuna çıkarıyor ve camın dışında akan manzara, bütün bir yaşamın dökümü halinde sayfalara yansıyor. Tramvay hattın üzerinde dümdüz ilerlese de dünya yavaş yavaş rayından çıkıyor ve bir kadınla bir erkeğin arasındaki en kısa mesafe, sonsuzluğa uzanıyor.Kitabı okumadan önce Müller’in hayatı mutlaka bilinmeli hatta edebi yönüyle ilgili de birikim sahibi olunmalı diye düşünüyorum.Keşke Bugün Kendimle Karşılaşmasaydım Müller'in okuduğum ilk kitabıydı onu daha çok sevdim.
"Sırf sevdiklerim, tam da onlara tahammül edemediğim anlarda kendi mutsuzluklarıyla yüzleşmesinler diye ne çok yalan söylemem ya da çenemi tutmam gerekmişti. Duyduğum nefretin sonsuza dek sürmesini dilediğimde tiksinti onu yumuşatıyordu. Bir adım sevgiyle kendime yönelttiğim onca suçlamanın arasında yeni bir nefreti buyur ediyordum. İş başkalarını sakınmaya geldi mi sağduyum her zaman yetişmişti. Kendi mutsuzluğum söz konusu olduğundaysa asla."
Yeni asker olan bir gencin ilk görev yeri olarak sürgün yeri sayılan bir sınır kalesinde görev yapmaya başlamasını ve akabinde gelişen olayları anlatıyor.Umut etmek ve beklemek arasındaki ikilem. Zaten ömrümüzü hep bir şeyi umut etmek ve beklemek ile geçirmez miyiz?Neyi bekliyorsun, ne yapıyorsun sorularına insanın içindeki çöle uzanıp hayatını sorgulatıyor. Abuksubuk korku veya hayallere kapılıpta gerçek hayatı yaşamayı unutmamayı.Önümüze gelen küçük büyük şansları değerlendirmemiz gerektiğini anlatıyor.Ertelemenin ve beklemenin bir yerden sonra yapışıp kalan bir alışkanlık haline geldiğini ve göz göre göre hayatın gözlerinizin önünde kayıp gitmesine neden olacağını, romanın ana karakterinin yalnızlığı ile birlikte eksiksiz bir şekilde insanın önüne koyuyor tatar çölü.Herkesin içinde bir drogo vardır. kitabı okurken epey sarsıldım,bende tokat etkisi yarattı diyebilirim.Drogo'nun yaşadıkları ile kendi hayatımdan kesitler gördüm.Zamanın acımasızlığı insanın yüzüne tokat gibi çarpıyor.Giden yılları küçük bir ihtimal kapısını çalacak fırsatları bekleyerek ömrünü tüketen ne kadar çok insan var. Hayata ,kendimize geç kalmayalım.Eğer bir şeylerin kendiliğinden olmasını bekliyor, hayatınızı yaşamak yerine iyiyi umarak vaktinizi harcıyorsanız bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.Umut etmek güzel olsa dahi daha güzel şeylerin de olabileceğine dair bir inanç ve mantık ile gerçekçilik daha sağlıklı. aksi halde inatla tek bir şeye anlam yüklemek hayatın bilinçsizce sıradanlaştırması ve sığlaştırması ile sonuçlanabilir.Tıpkı drago gibi.Arayla tekrar tekrar okuyacağım bir kitap... Hangimiz yaşamın orta yerine atılıp her şeyi göze alarak kendi arzu ve isteklerimiz doğrultusunda yaşıyor? bunun için gereken cesaretin bir kısmı, bu kitapta saklı. 
Tatar Çölü
Tatar Çölü