Hiç ölmeyecek gibi davranmıyor muyuz çoğu zaman?
En aptalca sakinliğimiz bu değil mi sizce de?
Geçen her saniye, her dakikanın geri gelmeyecek olduğunun farkında mıyız?
Akıp giderken avuçlarımızdan 'sayılı' zaman;
İsyansızlığımız, pişmanlığımızı peydah etmeyecek mi?