Nedim Artık
@dr_mavi
~Ars longa, vita brevis~
''Bence kitap okumak, aşık olmaktan veya seyahat etmekten aşağı kalan bir deneyim değildir.'' Borges
Psikolog~Psikoterapist
İstanbul
18 Mart
47 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Beyninin kendini rahatlatmaya ihtiyacı var. Yenilikler egoyu korkutuyor, bu yüzden de eleştirmeye başlıyor; zihnini devreye sokup kıyaslamalar yaparak seni bildiklerinin güvenli bölgesine çekmeye, böylece kendini rahatlatmaya çalışıyor. Bildiklerini unutursan bundan böyle hiçbir şeyi bir diğeriyle kıyaslaman mümkün olmayacak. Bu şekilde gördüklerini sadece gözlemlemekle yetineceksin. Gördüğünden başka hiçbir şey olmayacağı için de hiçbir şeyi yargılayamayacaksın. Bundan böyle bildiğin veya bilmediğin şeyler olmayacak, sadece gözünün önünden geçen görüntüler olacak."
“Bu ne işe yarıyor peki?"
"Şimdiki ânın tadını çıkarmana engel olan ve kafanın içini kirleten düşüncelere teslim olmamanı sağlıyor. Bu düşüncelerden kurtulduğunda artık hiçbir şey seni huzursuz edemez oluyor. Yaşadığın her an iyi hissetmek sence de güzel bir amaç, değil mi?"
Herkesin bir kalbi var
“Geçen hafta grup toplantısı boyunca üç kadın bekârlığın ne kadar güç olduğu, yalnızlık, anne ve babaları için tuttukları yas, karabasanlar gibi konulara ilişkin birçok duygularını paylaşıyorlardı. Neden bilmiyorum, ama birdenbire onları farklı bir biçimde gördüm! Benim gibiydiler! Onlar da yaşarken benimle aynı sorunlarla karşılaşıyorlardı. Eskiden kadınların hep Olimpos Dağı'nın tepesinde önlerinde bir dizi erkekle oturup, bu yatak odama, bu değil, diye erkekleri ayıkladıklarını hayal ederdim!
"Ama o anda," diye sürdürdü Carlos, "çırılçıplak kalplerini görür gibi oldum. Göğüs duvarı yok olmuştu, kaburga kemiklerinden duvarlarıyla, kare şeklinde mavi-kırmızı bir oyuk ve ortada karaciğer renginde, parlayan ve güm güm atan bir kalp bırakarak eriyip gitmişti. Bütün hafta boyunca herkesin çarpan kalbini gördüm ve kendi kendime, 'Herkesin bir kalbi var, herkesin bir kalbi var,' deyip durdum. Herkesin - resepsiyonda çalışan şekilsiz bir kamburun, yerleri temizleyen yaşlı bir kadının, hatta birlikte çalıştığım adamların bile – kalbini görüyorum
“-Onun benden nefret etmesi düşüncesine katlanamıyorum. Nedenini anlatamam. Saçma olduğunu biliyorum ama bütün ruhumla hissediyorum ki o benim hakkımda iyi şeyler düşünseydi ben iyi olurdum, mutlu olurdum."
“+ Sen sensin, kendi varlığın var, bir andan öbürüne, bir günden bir sonrakine hep aynı insan olmayı sürdürüyorsun. Temelde senin varlığın yabancı bir beyinde oluşan gelip geçici düşüncelerden, elektromanyetik dalgacıklardan etkilenmiyor. Bunu görmeye çalış. Matthew'nun sahip olduğu bütün bu gücü, onun her zerresini, ona sen veriyorsun!"
Reklam