Tankkhu
@dreamduado
Çiçek açsın mı gönlünüz¿
O zaman tebessüm ediniz zarifçe
tüm anlamsız boş hüzünlerinize..
Bugün dedem vefat etti 14.08.20 ve ben bu kitabı bugün bitirdim yarısına kadar okumuştum. İnsanın bilmediği, hakkında bilgi sahibi olmadığı ,ayrıntılı araştırmadığı ,sadece kulaktan dolma bilgi taneleriyle bir hakikate inanması güç. Bunu bu gece bi kere daha fark ettim. Evet müslümanız çok şükür ahirete inanıyoruz , namaz , oruç, hac vs elhamdülillah. Ama bi sahabe gibi şehadet aşkıyla yanıp tutuşabiliyor muyuz veyahut o denli arzulamayı geçtim isteyebiliyor muyuz? Ben şahsen sonu şehadet olsa bile korkuyordum , neden ? Nedeni belli öncelikle hazır değilim ikinci olarak öldükten sonra ne olacak bilmiyorum üçüncü olarak ahirete inanıyorm ama kalbimle tam anlamıyla tasdik edebiliyor muyum?
Bugün ilk kez anladım sahabeler şehadete nasıl koşa koşa gidiyorlar. Bugün bir kez daha anladım ki bu iş gönül işi , hidayet işi , akılla mantıkla olacak iş değil , necip fazıl üstad dahi akıl yırtık çuval sökül dağarcık demiş. Sahabelerden şehadeti rızık olarak gören bera b malik geliyor aklıma. Ahh bera b malik herkes mahşer günü kimin yolundaysa onun arkasından gidicekmiş , senle beraber el ele yürür müyüz o yoldan :)? İnşallah, Allah bilir..
Dostlar son olarak bu kitabı okuyun. Bu kadar etkilenmemde dedemin de vefatının etkisini es geçemem ama bu kitap bana ahiret bilincini kalbimden gönlüme düşürdü diyebilirim. İnşallah da son nefesime kadar bu bilimci yüreğimde hissedebilirim:). Hayırlı geceler , şahit ol bana telefon klavyem , odam, tuz lambam ve siz gökteki kayan yıldızlar.. 14.08.20 01.00
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nefes almanin degerini bilelim gencler
Gençler SPOILER VAR HABERINIZ OLA bu öyle bi kitap ki fikirlerim sayfadan sayfaya değişti , karakterler beni duydudan duyguya sürükledi. Ya aslında bu kitapta iki zıt düşünceyi görüyoruz , normal hayatta nası bazen iyimser bazen kötümsersek bu kitap da bana her iki yönden bakmayı gösterdi. Karakterler üzerinden gidelim veronika kardeşimiz her istediği olmasına rağmen mutsuz bir genç , başlarda buna çok hak veriyodum çünkü benim hayatım da böyle çok şükür sağlıklıyım , ailem var , istediğim yeri kazandım tıp okuyorm vs vs her şey normal dimi ama böyle olmuyo işte insanın içinde bi boşluk kalıyo hep bi mutsuzluk boşa yaşıyomuş gibi bilmiyorm ama tam veronikanın hissettikleri gibi , diyosun ki ölsem nolcak e o zaman böyle yaşıcama öleyim daha iyi. ( bu kötü bakış açısıydı) Kitabın sonundaysa veronika , dr igorun sayesinde yaşamanın bilincine varıyo. ( burdan dr igora sevgilerimi saygılarımı ve alkışlarımı gönderiyorm 🤘 cesur adam bak şimdi hakkını yemeyelim) Gelelin eduard a arkadas burda da buyuk bir ikilem ya topluma uyacaksin(annenin babnin istedigi olacak mutlu edeceksin onlari) ya da sen nasil istiyosan oyle olacak (ressam olacaksin) , gencler ben burda kesin bi fikir beyan etmenin dogru oldugunu dusunmuyorm cunku yarin ne olacagimiz belli degil ama iki tarafi da uzmemek lazim ne jendini uz ne anani babani (bence tabi). Ve cok yazdim buyuk ihtimal buraya kadar kimse gelemicek :) ya da bu ne bicim yazma sekli bisi anlamadim diyip gecicekler her neyse . Son olarak gencler hayat kisa , olum her saniye yaklasiyo , kucuk meseleleri kafaya takip uzulecegimize , dunya dertlerni sikinti edip daralacagimiza mutlu huzurlu olmaya bakalim. Hayirli geceler 🤚
Vitriol zehirlenmesi cok inceydi helal olsun , haryy potter deki sanpe gibi olmus.
KITABI OKUYUN DERIM