Enes Başak
@drenesbasak
Köy okulları her zaman zorluklarla doludur. Oysa tüm çocuklar gibi köydeki çocukların da iyi bir eğitim almaya hakları var. Ancak halen Türkiye’nin birçok yerinde bakımsız, yeterli malzemesi ve öğretmeni olmayan çok sayıda köy okulu bulunuyor. Onların bu hali bence ülkenin en önemli gündem maddesi olmalı. Alişan Kapaklıkaya’nın “Sen Yanımda Ol Yeter” eserini okuduğumda bir köy çocuğu için eğitim hayatının ne demek olduğunu daha iyi anladım. Onların yaşadığı zorlukları artık daha iyi hissediyor ve vicdanlı her fert gibi bundan dolayı üzüntü duyuyorum. Ayrıca, Kapaklıkaya’nın bu eserinde, bir öğretmenin nasıl olması ve nasıl olmaması gerektiğini bazen sevinçle, bazense hüzünle müşahede ediyorum. Öğrenciler, çocuklar ülkemizin geleceği ve teminatıdır. Bir öğrenciye iyilikle, güzellikle yaklaşan, ona eğitimi, okumayı sevdiren her öğretmen bu ülkenin en değerli ferdidir. Tersini yapan ve öğrencileri okuldan uzaklaştıran, okumaya düşman eden öğretmenler ise ülkenin habis urlarıdır. Alişan Kapaklıkaya’yı, bu değerlendirmeleri daha iyi yapabilmeniz adına, okumanızı tavsiye ediyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eserlerinde hayatta yaşadığı zorlukları Anlatan Alişan Kapaklıkaya, kullandığı samimi dil ile okuyucuların gönlüne girmekte zorlanmayan bir yazar. Onun hayatını okurken duygulanmamak, arada bir iç çekip uzaklara dalmamak mümkün değil. Eserdeki bir bölüm bana kendi yaşadığım bir olayı hatırlattı. Eserde Alişan Beyin babasının ÖSS sonuç kâğıdı ile gelirken, annesinin kıyafetini ve mahcup bir eda ve ümit karışımı ile babasına doğru koştuğu anı anlattığı bölüm beni çok etkiledi. Bu bölümü okurken ister istemez kendi yaşadıklarımı hatırladım. 2008 yılında ÖSS sonuçları açıklandığı sırada Giresun ili Güce ilçesinde ailecek fındık içliği yapıyorduk. Sonuçları telefondan öğrenip annemin yanına gitmiştim. Elinde fındık sepeti, alnında teri, üzerinde hayatın yükü ile ümit ederek bana bakıyordu. “Kurtardın mı hayatını” diye sorarak, ellerini göğe kaldırarak, umudunu sözlere dökerek müjdeli bir haber vermem için Allah’a yalvarıyordu. Tıp fakültesini kazandığımı öğrendiğinde mutlulukla hüzün, gözyaşı ile sevinç iç içe geçmiş, dünyalar bizim olmuştu. Alişan Beyin kitabını okurken o günleri tekrar hatırlayıp elhamdülillah diyorum. Sizlerin de kendinizden bir şeyler bulmakta zorlanmayacağınız bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Bilimkurgunun ustası kabul edilen Isaac Asimov, 500’e yakın eser yazmış son derece üretken bir isim. Daha çok bilimkurgu eserleriyle öne çıksa da, hemen her alanda esere sahip. “Ben, Robot” eserinde, konu bağlamı birbirinden farklı olan dokuz robot öyküsü yer alıyor. Öyküler 1940-1950 yılları arasında kaleme alınmış. Bu eserde robotların mekanik aksamları, karmaşık fonksiyonel ve matematiksel terimlerden bahsedilmiyor. Daha çok robotların davranış psikolojisi üzerinde duruluyor. Robotların ahlaki temelleri ne üzerine olmalı? Etik yasalar robotlara nasıl entegre edilmeli? Robotların varoluş amacı ne olmalı? Robotların davranışları hangi algoritmalar ile belirlenmeli? Asimov bu soruları 3 Robot Kanunu ile özetliyor. İşin ilginç yanı Asimov’un 70 küsur sene önce sorduğu bu sorular bugün de soruluyor. Örneğin otomatik pilotlu bir aracın önüne aniden biri yaşlı, biri genç iki kişi çıktı. Otomatik pilotun yapacağı hamle ile ya araç içindeki yolcu ölecek, ya araç dışındaki yaşlı ya da genç kişi. Kim ölmeli? Otomatik pilot kimin öleceğine hangi ahlaki kurallar ile karar vermeli? Bu gibi ahlaki ve etik sorular, robotların, otomatik pilotların ve algoritmaların temel davranışlarını düzenlemede çok önemli. Yanlış belirlenen kurallar birçok soruna sebep olabilir. Örneğin, “sahibini korumak adına insanları öldürebilirsin” kuralına sahip bir robot insanlığın başına bela olabilir. Tabi sahibi de bu güçle bir krallık rejimi kurmakta gecikmeyecektir.
Geleceğin teknolojisine çok uzak değiliz. Yakında işler çok daha farklı bir boyut kazanacak.
