Enes Başak
@drenesbasak
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sayın Ahmet Murat, en önemli ve en eski İslam üniversitesi olan Mısır’daki Ezher Üniversitesinde ilahiyat eğitimi almış, şair, yazar, araştırmacı ve editör kimliklerine sahip önemli bir isimdir. Farklı meziyetleri münderiç hayatı, yılın şairi ve Necip Fazıl Şiir Ödülü gibi çeşitli ödüllerle de taltif edilmiştir. “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabında Murat, İslami eksendeki denemelerini bir araya getirmiş. Tasavvuftan şeyhliğe, tahkiki imandan cuma gecesinin ihyasına kadar İslami hayatın hemen her hücresinden birer inciyi kitabına mevzuu yapmış. İslami yaşayış, dikkat ve titizliği anlatan bazı kitaplar dil yönünden okuyucuyu zorlarken, Ahmet Murat son derece anlaşılır ve sade bir dil ile meramını dile getirmiş. Muhatabına konuyu anlatırken zorlu kelimelerden münderiç uzun cümleler kurmayı değil, hedefine atılan ok misali, dosdoğru dertlere derman olma yolunu seçmiş. Yazılarında “ötekileştirme” ve “gruplaştırma” hatalarına düşmeyip, iğneyi de çuvaldızı da kendine batırmış. Bu yönleriyle Ahmet Murat için, “derdi sadece muhatabına yardımcı olmak” denilebilir. “Kuşlarla Sohbetin Şartları” ağır konularda bile anlaşılır ve akıcı dili sayesinde dini kitap okumak ve biraz olsun bu alandan uzak kalmak istemeyenler için önemli bir çalışma denilebilir. Tabi bu kitabın meselelerin künhünü anlattığını, daha ayrıntılı bilgi almak isteyenlerin ise tefsir kitapları gibi özel kitaplara bakması gerektiği unutulmamalıdır.
Olduğum yerden memnunum. Sen nefes aldıkça da burada olmaya devam edeceğim. Ki sen de biliyorsun, sen yaşadıkça ben yaşıyorum. Beyninin bölümlerinde, o güzel loplarda, kımıl kımıl kıvrımlarda sana dair ne varsa kemirerek yaşıyorum. Her gün, canım ne isterse, beyninden onu tırtıklıyorum. Dün mesela, tarih üzerine okuduğun bir kitap sonucu zihninde canlandırdığın Moğol askerlerini yedim. Eciş bücüşlerdi ama tatları güzeldi. Bugün ise lise derslerine ait bilgileri buldum, onları iyi hazmedebileceğimi düşünmüyorum ama yine de tatlarına bakmak istiyorum. Özellikle de şu x’li matematik sorularına. Boşuna beni yakalamaya veya bir şey yapmamaya ikna etmeye çalışma. Beynindeki bütün fikirleri, daha oluşum sürecindeyken ben biliyorum. Neyse, çok konuştum. Ben biraz sağ yarımkürede gezeceğim. Benim gibi bir zihin böceği olan bir dostum orada, Güray Süngü adında birine dair bir şeyler bulmuş. Ne olduklarına bakmaya gidiyorum. Si yu men. Ne kızıyorsun be, her şey gibi İngilizce konuşmayı da senden öğrendim. Sen de düzgün öğrenseydin.
Aykut Ertuğrul’un ilk kitabı olan “Keyfekader Kahvesi”nde sinir bozucu bir böcekle tanışacaksınız. Bakalım onu sevecek misiniz?
Alelade bir adam. Herhangi biri. Hiç kavgaya karışmamış, ne dayak yemiş, ne dayak atmış. Ne ifrat ne de tefrit derler ya öyle işte. Her iki uca da hep eşit mesafede yer almış, yani hep ortada bulunmuş biri: “Sacit Kalamar”. Bazı insanlar vardır, “hayatımı yazsam roman olur” derler. Genelde onlara bu sözü söyleten şey, hayatlarının diğer insanlara göre çok farklı olduğu, uçlarda bir yaşama sahip oldukları düşüncesidir. Oysa “Sacit Kalamar” hiç de öyle bir karakter değildir, o ortanın insanıdır. Remzi Şimşek’in kitabını okurken hemen fark ettiğiniz şey eserin bilinç akışı tekniği ile yazılmış olduğu. Bu teknikten bahsederken akla ilk gelen isim olan Virginia Woolf’a bir “merhaba” dememek olmaz. Zira o bu tekniği en iyi kullanan yazarlardan biriydi. Şimşek de bu tekniği gayet güzel bir şekilde kullanmış. Olay örgüsünü, iki ana karakterin perspektifinden de vermiş. Böylelikle aynı olaylara farklı açılardan, anılardan ve karakterlerden bakmanın güzelliğini göstermiş. Bazı bölümlerde noktalama işaretleri kullanılmamış ve cümleler, sadece büyük harfle başlayan kelimelerden fark edilebiliyor. Bu bölümleri iyi anlayabilmek için bir tık fazla efor sarf etmek gerekiyor. Öykünün sonunda yer alan karakter ile yazarın diyalogu gayet hoş olmuş. Böylelikle, “karakterler, yazarlarından bağımsız bireyler haline gelirler” savı bir kez daha görülmüş oluyor. Türk edebiyatı birçok olumsuzluklara rağmen gün be gün gelişiyor. Bu sebeple günümüz yazarlarını daha fazla okumak ve onların Türk edebiyatına olan katkılarına daha fazla tanıklık etmek gerekiyor.
