K₂SO₄
@drfuat
11 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Milton Friedman’a göre Girişimcilik1000Kitap
Milton Friedman, klasik liberal ekonomi ve serbest piyasa kapitalizminin en önemli savunucularından biridir. Girişimcilik konusundaki görüşleri de bireysel özgürlük, rekabet ve serbest piyasanın etkinliği üzerine şekillenmiştir.
Friedman’a Göre Girişimcilik:
1. Serbest Piyasa ve Rekabet:
• Friedman’a göre girişimciler, serbest piyasa mekanizması içinde hareket etmeli ve devlet müdahalesi minimum düzeyde olmalıdır.
• Rekabetin artırılması, yenilikçiliği teşvik eder ve ekonomik büyümeyi destekler.
2. Kar Maksimizasyonu ve Sosyal Sorumluluk:
• Friedman, girişimcinin temel amacının kâr maksimizasyonu olduğunu savunur.
• Ünlü “İş dünyasının tek sosyal sorumluluğu kâr etmektir” görüşü, Friedman’ın girişimciliğe bakış açısını özetler.
• Ona göre işletmeler, hissedarlarının çıkarlarını gözetmeli ve toplumsal sorumlulukları devletin değil bireylerin alanı olmalıdır.
3. Devletin Rolü:
• Devletin piyasaya fazla müdahale etmesi, girişimciliği ve yenilikçiliği engeller.
• Vergiler ve düzenlemeler, girişimcilerin risk almasını ve yatırım yapmasını zorlaştırır.
Friedman’ın Girişimcilik Anlayışına Eleştiriler:
• Sosyal sorumluluk konusundaki görüşleri, şirketlerin çevresel ve toplumsal etkilerini göz ardı ettiği gerekçesiyle eleştirilmiştir.
• Tam rekabetin her zaman mümkün olmadığı ve piyasanın kendiliğinden adil işlemediği iddiaları, Friedman’ın serbest piyasa yaklaşımına karşı çıkanların temel argümanlarındandır.
Sonuç olarak, Friedman’a göre girişimci, serbest piyasanın dinamiklerinden en iyi şekilde yararlanarak kâr elde etmeye odaklanmalı ve devletin müdahalesi en aza indirgenmelidir. Bu görüşleri, neoliberal ekonomi politikalarının temelini oluşturmuş ve 20. yüzyılın ikinci yarısında dünya ekonomisini önemli ölçüde etkilemiştir.
Basel II düzenlemesi :
Basel II, bankacılık sektöründeki risk yönetimini geliştirmek amacıyla Basel Bankacılık Denetim Komitesi tarafından 2004 yılında yayımlanan uluslararası bir düzenlemedir. Basel I’in eksikliklerini gidermek ve daha etkin bir risk yönetimi sağlamak için geliştirilmiştir.
Basel II’nin Temel İlkeleri (Üç Ayak Yaklaşımı)
1. Asgari Sermaye Yeterliliği:
• Bankaların kredi riski, piyasa riski ve operasyonel riski dikkate alarak yeterli sermaye bulundurmasını şart koşar.
• Kredi riskinin ölçümünde standart yaklaşım, içsel derecelendirme yöntemi gibi alternatifler sunar.
2. Denetim Süreci:
• Bankacılık otoritelerinin, bankaların risk yönetim süreçlerini düzenli olarak denetlemesini öngörür.
• Bankaların sermaye yeterliliğini değerlendirme süreçlerini güçlendirmeleri beklenir.
3. Piyasa Disiplini:
• Şeffaflığı artırarak piyasa mekanizmasının risk yönetiminde etkin rol oynamasını sağlar.
• Bankaların finansal durumlarını ve risklerini düzenli olarak kamuoyuna açıklamasını zorunlu kılar.
Basel II’nin Önemi ve Eleştiriler
• Avantajları:
• Bankaların risk yönetim süreçlerini güçlendirir.
• Sermaye gereksinimlerini daha gerçekçi hale getirir.
• Finansal sistemin istikrarını artırır.
• Eleştiriler:
• Küçük bankalar için uygulaması zor ve maliyetlidir.
• 2008 Küresel Finans Krizi’nde bazı eksiklikleri olduğu görülmüş ve Basel III ile güncellenmiştir.
Basel II, özellikle gelişmiş risk yönetimi teknikleriyle bankacılık sektöründe daha sağlam bir yapı oluşturmayı amaçlamış, ancak kriz sonrası daha sıkı düzenlemeler gerekliliğini ortaya koymuştur.
Frank H. Knight’a göre girişimci ?Duygu ve Düşünce
Frank H. Knight, girişimciyi risk ve belirsizlik kavramları üzerinden tanımlayan önemli bir iktisatçıdır. Ona göre girişimciliğin temelinde risk almak değil, belirsizlikle başa çıkmak yatar.
Knight’ın Girişimci Tanımı:
• Risk ve Belirsizlik Ayrımı: Knight, risk ile belirsizlik arasında ayrım yapar. Risk, olasılık hesaplarıyla ölçülebilirken, belirsizlik öngörülemez ve hesaplanamaz.
• Girişimcinin Rolü: Girişimci, belirsiz durumlarla başa çıkabilen kişidir. Geleceğe dair kesin bilgiye sahip olunamayan durumlarda karar alır ve bu kararların sonuçlarına katlanır.
• Kârın Kaynağı: Knight’a göre girişimcinin kazancı olan kâr, risk üstlenmekten değil, belirsizlikle başa çıkma yeteneğinden doğar.
Bu yaklaşımıyla Knight, klasik ekonomi teorisindeki girişimci kavramına farklı bir boyut kazandırmış ve modern girişimcilik teorisinin temellerinden birini atmıştır.
MerkantilizmDuygu ve Düşünce
Merkantilizm, 16. ve 18. yüzyıllar arasında Avrupa’da egemen olan ekonomik bir sistemdir ve ilk ticari kapitalizm olarak da kabul edilir. Bu sistemin temel amacı, bir ülkenin zenginliğini artırmak için dış ticaret fazlası vermek ve altın ile gümüş gibi değerli madenleri biriktirmektir. Merkantilist anlayışa göre, bir devletin gücü sahip olduğu ekonomik kaynaklarla doğrudan ilişkilidir.
Merkantilist politikalar kapsamında, devlet ticareti sıkı bir şekilde denetlemiş, ihracatı teşvik ederken ithalatı sınırlandırmak amacıyla gümrük vergileri koymuş ve koloniler aracılığıyla ham madde temin etmeye çalışmıştır. Bu dönemde devletler, yerli üretimi destekleyen teşvikler sağlamış ve ekonomik faaliyetleri kontrol ederek ulusal ekonomiyi güçlendirmeye çalışmıştır.
Ancak merkantilizm, serbest ticareti ve piyasa mekanizmasını kısıtlayan yapısı nedeniyle eleştirilmiş ve zamanla yerini klasik liberal ekonomi anlayışına bırakmıştır. Özellikle Adam Smith’in 1776’da yayımladığı Milletlerin Zenginliği adlı eseri, merkantilizmin temel varsayımlarını eleştirerek serbest piyasa ekonomisinin temellerini atmıştır.
Jean-Baptiste Sayİnsan
Jean-Baptiste Say (1767-1832), Fransız ekonomist ve klasik liberal düşünürdür. “Say Yasası” olarak bilinen teorisiyle, “Arz kendi talebini yaratır” ilkesini ortaya koyarak klasik ekonomi teorisine önemli bir katkı sağlamıştır.
• Say Yasası: Üretimin, gelir yaratarak talebi doğurduğunu ve piyasada genel bir mal fazlasının (genel arz fazlası) olamayacağını savundu.
• Girişimci Vurgusu: Girişimcileri ekonomide yenilik ve değer yaratan temel aktörler olarak tanımladı.
• Serbest Piyasa Savunusu: Devlet müdahalesine karşı çıkarak, ekonominin kendiliğinden dengeye ulaşacağını savundu.
Say’in fikirleri, özellikle klasik ekonomi ve serbest piyasa anlayışını şekillendirmiş, ancak Keynesyen ekonomi tarafından eleştirilmiştir.