Bir medeniyet vardı ki, medeniyetlerin ölçüsü sayabilirsiniz onu. Ondan uzaklaşmak düşüş, cehenneme doğru gitmek demekti. Ona yaklaşmak, Diriliş ve Cennetini bulmak anlamına gelecekti. Ölçü "Yücelik"ti.
O, Cennet'in bir kapısı değil, Cennet'in ta kendisidir.
Cennet'in sekiz rahmet kapısıyla ilintili olarak andığımız sekiz peygamber ve onlara bağlı öbür peygamberler, birer kurtuluş kapısı olarak hep O'na açılırlar.
Zekeriya ortasından biçilmiş, Yahya Peygamberin kafası kesilmişti. Ne çıkar! Ayaklar yere sağlam basıyordu. Ve yürüyüş sürüyordu. Yere damlayan kanlardan bin gövde, bin baş dirilerek.
Ve bir İsa dirilerek.