Medeniyetler, batış ve düşüş anlarında, bir mihrab ve mum korudukları ve gizledikleri sürece, umut ölmemiştir. Diriliş, her zaman için beklenebilir. Zekeriyalar ve Meryemler olduğu sürece, Yahyalar ve İsalar her zaman gelebilir.
İlâhî gazap coştu, bütün inkârı, reddi, küfrü bir tayfun gibi yuttu. Fakat ilâhî rahmet, inananları, hakikate sahip olanları bir kurtuluş gemisi gibi selâmete çıkardı. Böylece de, rahmet, gazabı geçti.