Merve
@drmrvdmr
Karanlık girdap...
Tekrardan merhabalar:)
Bir arkadaşımın tavsiyesiyle okuduğum bir kitap oldu.Haruki Murakami okumayı ertelemişim onu fark ettim.Bu kitaptan başlayarak iyi bir seçim mi yaptım bunu sıkı okurlarına sormak lazım:)
Aslında kitapta birden çok karakter var ama aynı mekanlarda farklı kişileri görüyoruz.Bir nevi bağlılar sanki birbirlerine.Madalyonun öteki yüzü gibi.İyi ve kötünün birlikteliği gibi gibi...Okurken her karakterde biraz kendimden bir şeyler buldum.Kısa kısa değinmek istiyorum.
Mari: omzunda ablasının yükünden uzaklaşarak gecenin karanlığına sığınıyor.Gecenin belli saatlerinde belli mekanlarında bulunuyor.Gece çıkmasının diğer nedeni evde uyuyamaması.Ablasının mükemmelliğinin ters karşılığı olarak müthiş bir kabullenişi benimseyen ve insanlarla arasına kendinden duvarlar ören birisi Maricik.Kendiyle aynı yaşta eskort bir Çinli kızla kendini özdeşleştiriyor.Belki de o zaman bir şeyler yapması gerektiğini anlıyor.Gecenin sonunda kıza yardım ettiği aşk oteline gelmesinin bir sebebi bu olsa gerek.Yine aynı otelde çalışan,hiç tanımadığı,gecenin karanlığına sığınan bir kadına ilk defa içini açıyor.Yükünü bırakınca 2 aydan beri ilk kez derin ve huzurlu bir uyku çekiyor Alphaville'de.(yakın gelecekteki hayali bir şehrin adı)
Eri: Mari'nin ablası.Güzelliğinden ötürü küçüklükten beri biblo gibi yetiştirilmiş.Hayır demeyi bilmeden,verilen her role uyarak,dergi kapaklarında sahte gülüş pozları vererek.2 aydır ise derin uykuda katatonik halde.Odasında bulunan bir televizyon ekranının içinde buluyor kendini bir anda.Yüzü olmayan takım elbiseli bir adam var aynı ekranın içinde .Eri uyanınca o adam yok oluyor.Etrafını algılamaya varamadan ekran kararmaya,cızırdamaya başlıyor.Eri'ye kaç diyor kitap anlatıcısı.Eri o anda bir seçim yapmak zorunda.Kendi içine hapsolmaktansa kaçmayı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızsın ilelebet...
Merhabalar:)
Çizgi romana inceleme yapmak biraz tuhaf oldu ama söz konusu Murat Menteş'in çizgi romanı olunca...
Sıkı bir okuyucusuyum yazarın ve de yeşilçamın;dolayısıyla çok beğendim kitabı.Karakter,mekan isimlerinde çok ince detaylar vardır hep.Burada da haliyle vardı:) Yuva Yıkanlar adlı gece mekanında klasik dansçı kızların aslında birer tetikçi olması ironikti.
Kader Kardinal; Türkan Şoray'la bağdaştırılmış çizimler epey iyiydi.
Kader ve Kemal'in aşkı tipik yeşilçam senaryosunun Murat Menteş yorumuydu aslında.
Okurken hem keyif aldım hem hüzünlendim.2 saatliğine biraz bulunduğunuz durumdan uzaklaşmak isterseniz doğru seçim olur;)
"sevme"nin reçetesi olur mu
Puan vermedi
Merhaba değerli okurlar;
Daha önce burda inceleme yapmamıştım şöyle ki belli bir yetkinliğe erişmek gerektiğini düşünüyordum inceleme için.Ama sonra etik ve saygı sınırları çerçevesinde düşündüklerimi dilim döndüğünce paylaşmaya karar verdim.
Bu kitabı seçmemin sebebi bir işe başlamaya karar vermişsem eksik başlamamak gerektiğini düşünmemdir.Kitapları yarıda bırakma gibi bir huyum yoktur aslında ama yarım bıraktığım 2.kitap bu malesef:( İlki 'Yüzyıllık Yalnızlık'tı.
Her neyse uzun bir girişten sonra başlayayım artık.
Kitabın önsözünde: 'Sevme Sanatı' sevme sanatının nasıl ve hangi araçlarla icra edilebileceğinin anlatıldığı bir reçete ya da sevginin ne olduğu konusunda binlercesi bulunan bir kişisel gelişim kitabı değildir. ifadesi yer almaktadır.
Kişisel gelişim kitaplarını oldum olası sevmem tamamen şahsi fikrim bu.Bu kitabın başındaki bu iddialı sözlerden etkilenip okumaya başladım.Hayatımızın farklı evrelerine göre sevgi tanımları vardı alıntı olarak da paylaştım.Beğendim aslında o kısmı.Ama okurken beklentimi karşılamadı kitap.Bunda çeviri kitap olmasının da etkisi olabilir.Sevgi basit bir kelime gibi görünse de yaşanması,hissedilmesi,kaybedilmesi çok güç olan ve oluşması multifaktöriyel bir eylemdir.Bir kitaba onu yazanın eylemi olarak sığar.Tümevarım gibi düşünülebilir.Sonunda sevgi tanımına ulaşılır belki de.
Çok uzatmadan bitirmek istiyorum.Kitabı okurken bana bu derinlik vs geçmedi malesef,devam ettiremedim,bir kitabı sadece okumak için okumayı tasvip etmiyorum.Başka türlerden devam ediyorum okumalarıma.
Sevmek üzerine yazılacak onca şeye ne benim düşüncelerim ne okuduklarım yeter:)
Yılmaz Erdoğan'ın çok sevdiğim 'Yaşadıkça' şiirinden bir kesitle bitirmek istiyorum.
-Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı.
...