drpumpkin
@drpumpkin
47 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Arkadaşlarım çocukluk anılarını anlatırken ben ölüleri olmayan bir ailenin çocuğuyum,diye düşündüm.O anda yoğun biçimde Claudia'yı hatırladım ama onun hikayesini anlatmak istemedim ya da anlatmaya cesaret edemedim.Benim hikayem değildi.Pek bilmiyordum ama en azından şunu biliyordum:Kimse kimsenin adına konuşamaz çünkü her ne kadar bir yabancının hikayesini anlatmak istesek de eninde sonunda hep kendi hikayemizi anlatırız.
Reklam
Ben büyüyünce bir anı olacaktım
Ama artık yoruldum durmaksızın
Güzelliği aramaktan ve ayıklamaktan
Rüzgardan kırılmış bir ağaçtaki
Ne zaman sana ait bir şey görsem fena halde üzülüyorum,özellikle el çantanı gördüğümde.Eve her girdiğimde ve onu antredeki bir sandalyenin üstünde gördüğümde senin evde olduğunu anlar,rahatlardım.Artık çantan hep orada ama sen yoksun.
Garcia Marquez yazmıştı:Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli!
