Bir 'hiç'in hafifliği, iyi
Bir 'geç'in erkenliği, hoş
Peki ben neyim?
Hiç miyim, geç miyim, erken mi?
/
Ben ki
.
.
Bir hiç bile değilim şimdi
Ve - maalesef- hep tam dakik
Şairlerin doğa karşısında duydukları hayranlık, gerçek bir hayranlık olmaktan çok, güzellikten anlayan insan ününü yitirmemek isteğinden gelir... Her şey gibi şiir de bir meslek olunca o kutsal yalınlığını yitiriyor.
Ama yine de insanların bir koruyucusu yok. Günaha girmeleri yasaklanmış ama günaha girmemek mümkün değil... Çünkü sokaklar bakımlı olduğu halde, insan ruhları karmakarışık. Kimse birbirini anlamıyor.