O da her kadın gibi kendini büyük tutkuları layık görüyor,ama bunu göze alma cesaretini gösteremiyordu,oysa maceranın gerçek bedeli tehlikeye atılabilmektir.
Hikaye asla bitmezdi.Çizecek duvarın yoksa yere çizersin.Yer bitti mi?Tavana çizersin.Orası da mı bitti,dışarı çıkarak her yere çizersin.Boya tükenene kadar çizersin.
Hayatı idrak etmeye çabalayan özgür ve derin düşünce ,saçma dünyevi kaygıları hor görme,işte bu iki şey insanın daha yükseğini göremeyeceği iki lütuftur.Üç demir parmaklığın arasında yaşasanız da bunlara sahip olabilirsiniz.Diyojen de bir fıçının içinde yaşıyordu,ancak dünyadaki bütün krallardan daha mutluydu.
Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca,hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor,çünkü cehaletiniz yüzünden onları saglıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz.Neden ben ve bu zavallı insanlar dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda?