… Bir cururu kurbağasının kaderi dost bir göğsün içine girmekse, bunu bir kere yapar. Yüreğine dönmeye karar versem bile, bunu bir daha yapacak güce sahip değilim.
Bana iyi bak! İyice yakınıma yaklaş. Gözlerimin çevresindeki kırışıkların ne kadar derinleştiğine bak. Kaşlarımın ne kadar beyazlaştığını gördün mü? Gözlerimde yoruldu. Süreceğim yeni yaşamda, bundan böyle belki de gözlüğe gerek duyacağım.
“Ama niçin? Bütün bunlar neden, Adam?
“Zaman bu. Ya da kendimiz. Çünkü zaman yok, bizse geçip gidiyoruz. Biz geçip giderken, değişirken, yola düzülme anı geldi çattı. Görevim bitti.”
Ne hazırlanıyorsun Adam?
-Ama yüreğimden çıkmak için benden izin istemedin ki.
-Benimle yaşamaya geldiğinde, yüreğime girmek için pohpohladın.
“Aradan uzun zaman geçti. Her şey değişti.”
“Ne değiştiğini bilmiyorum. Benim gözümde, hiçbir şey değişmedi.”
“Belki bu ancak benim için gerçektir.”