Zaman nasıl değişiyor!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Bu yerde bir bağ vardı,
Renk, renk çiçek açardı…
Yakınlar, ışığında alevlenen pervane;
Uzaklar, varmak için ona yollar arardı…
Nazlı bağ bilirdi ki,
İnsanoğlu vefasız!…