Bu işi kendi ırklarından birileri üstlenecektir. Günün birinde kendi Stalin'lerini, Hitler'lerini, kendi Führer'lerini, kendi Duce'lerini çıkartacaklar ve o gün kanları bile damarlarında yaşama saygı duyulması için haykıracak. İşte o gün anlayacaklar.
Sayfa 286 - Sel Yayıncılık
İşkence İtalyan yaşamının bilinen bir özelliğiydi. Mussolini 1922'den beri iktidarı elinde tutuyordu ve Massimo'nun tum hayatı faşist yönetim altında geçmişti. Kara Gömlekliler şe hirlerde ve tepelerde yaşarken, devlete ve Il Duce'ye düşman olanları toplar, işkence eder ve öldürürlerdi. Çocukken bile bu hikâyelerden kaçmanın bir yolu yoktu çünkü siyasi parti bunu kutluyor ve oyun alanındaki çocuklar bu gerçeklerle şaka yapıyor, onları tiye alıyor ya da taklit ediyordu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kara gömlek olmasaydı, kahverengi gömlek muhtemelen var olmazdı.Alıntı
Hitler’in Kavgam’daki referansları ve tarihsel anlatıları, onun Eski Yunan ve Roma medeniyetlerine duyduğu derin entelektüel hayranlığı açıkça ortaya koyar. Bu hayranlık, faşizmin beşiği olan İtalya’ya ve Mussolini’ye yönelik sempatisinin de temel sacayaklarından biridir. Öyle ki, savaşın son günlerindeki hezimete ve hayal kırıklıklarına rağmen, Siyasi Vasiyetim adlı metinde İtalya’nın askeri başarısızlıklarını eleştirse dahi, ne İtalyan halkını ne de Mussolini’yi incitecek bir üslup kullanmış, aksine onları tarihsel olarak yüceltmiştir. Bu sarsılmaz bağlılığın arkasında güçlü bir psikolojik empati yatar: Her iki liderin de gençlik yıllarında şantiyelerde amelelik yapacak kadar en dipten, sınıfsal olarak en aşağıdan yükselmiş olmaları, aynı totaliter davaya baş koymaları ve ortak bir düşman olarak gördükleri 'Yahudi tehdidine' karşı savaş açmaları, aralarındaki bu kopmaz kader ortaklığını ve Hitlerin gösterdiği bu istisnai vefayı açıklar.
5. 21-22 Temmuz 1941 Gecesi
Şunu söylemeliyim ki, Duce ile görüşmekten her zaman keyif alıyorum.
O büyük bir kişilik.
Benimle aynı dönemde onun da Almanya'da inşaat sektöründe çalışmış olduğunu düşünmek oldukça ilginç.
Bizim programımız 1919'da hazırlandı ve o sırada onun hakkında hiçbir şey bilmiyordum."
Kara gömlek olmasaydı, kahverengi gömlek muhtemelen var olmazdı.Eğer Mussolini,
Marksizm tarafından geride bırakılsaydı, dayanmayı başarıp başaramayacağımızı bilmiyorum.
O dönemde Ulusal Sosyalizm çok kırılgan bir filizdi.
Eğer Duce ölecek olsaydı, bu İtalya için büyük bir talihsizlik olurdu.
Villa Borghese'nin bahçelerinde onunla birlikte yürürken,
profilini Roma büstleriyle kolayca kıyaslayabiliyordum ve onun Sezarlardan biri olduğunu anladım
. Mussolini'nin o dönemin büyük adamlarının varisi olduğuna hiç şüphe
Ölümün o günlerde en iyi çözüm olduğunu, ölüm üzerine nedenle ayrıntılı, neden izci bir kesinlikle konuştuğumuzu düşündükçe, bugün neden hala yaşadığımı ben de anlamıyorum. Hitler, Mussolini'nin alçakça ölümünü duymuştu. Sanıyorum birileri ona Duçe'nin Milano'daki pazar meydanında ayaklarından asılı çıplak cesedinin fotoğraflarını da göstermişti. "Düşmanın eline ne ölü ne de diri geçmek istiyorum. Öldüğümde cesedin yıkılsın ve hiçbir zaman bulunamasın" dedi Hitler.
İtalya'da Duçe, Almanya'da Führer artık yoktu. Peki, bizim "Milli Şef" ne olacaktı? Akılları durduracak bir pişkinlikle diktatörümüzü demokrat yaptık.
Göründüğü kadarıyla Hitler, Duçe'yle iyi arkadaştı, çünkü Mussolini'nin ziyaretini büyük sevinçle beklediği hissine kapılmıştım. Ancak, arkadaşından, maddi destek ve yardım beklediği için de bu kadar keyifli olabilirdi. Ne olursa olsun, insani duyguları öne çıkarmasını çok iyi biliyordu.