Hayatı geliştikçe içinde doğan duygular karşısında olan biteni dikkatle inceliyor, içinin sesini dinliyor, birkaç tecrü-besine dayanarak, bastığı yeri iyice yokluyor, kendi yolunda kendi kafasıyla yürüyordu.
Bir köşede! Düşüncelerin de o köşede kalmış. "Var gücümüzle çalışmalıyız, çünkü Rusya'nın bitmez tükenmez kaynaklarını işletmek için kollara ve kafalara ihtiyaç var; da-ha mutlu bir dinlenme için çalışmak; dinlenmek de bir çeşit yaşamak, daha sanatkârca, daha güzel yaşamak, şairlerin, sanatkârların hayatını yaşamak olmalı." Bunlar senin sözle-rindi. Bütün bu fikirleri de Zahar mı köşeye attı? Hatırlıyor musun, kitapları okuduktan sonra kendi ülkeni daha iyi ta-nımak ve sevmek için yabancı ülkelere gitmek istiyordun. "Hayat, düşünmek ve çalışmaktır." diyordun. "Şöhret ara-madan, durmadan çalışmak ve işini yaptığını görerek öl-mek." Hangi köşede unuttun bunları, söylesene?