merve
@dumllu
226 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·72 syf.·
2026 1. kitabı
Bir pazar sabahı kaldı elimde mektuplar.
Ayrılık, sevdanın türbesidir derler. Tövbe etmeyi gerektiren bir şey, Tanrı'ya giden yolun başı olabilir mi? Filozof dediğin, lafın tek gerçeğinin yine laf olduğunu iyi bilir. Edebiyatın en iyisi bile küçücük bir yaprak kadar hayat dolu değildir. Çünkü sevmek dediğin aşk oyunlarıyla olmaz. Şiir yazarak olur, çiçek toplayarak olur... Yalnızca boynunun düzgün çizgilerini değil, koltuk altının terini de seviyorum. Nefret ettiğimiz kişinin kendimiz olduğunu fark etmek kolay değil.
Bir genç adam, elinde silah, karşısında ben. Elimdeki fotoğrafı da unutmamak lazım. O da önemli. Böyle bakınca anlatması kolay görünüyor ama değil.
İlk hissettiğim şey pişmanlık oldu. Eve geldiğim için değil. Pişmanlığım bundan değil. Bundan da pişman oldum tabii ama bu ikinci pişmanlığımdı. İlki farklı. Elimdeki çerçeveden fotoğrafı çıkarıp Savaş’ın olduğu yeri kesip atmak istiyordum. Eve gidince yaparım dedim ama unuttum. Eğer bunu yapabilmiş olsaydım şimdi elimde sadece Eda’nın fotoğrafı olacaktı. Bunu düşününce pişmanlıktan ölecek gibi hissettim.
Menkıbevi bir hikâye bekliyorlardı benden. İnandıkları şeyleri pekiştirecek, birilerine anlattıklarında heyecanla dinleyip iman ve tevekkülle karşılık bulacak bir hikâye. İçinde kaybetmelerin, bulmaların, günahların ve hidayetin olduğu şaşırtıcı bir hikâye anlatayım ve hikâyenin sonunda da onların durdukları yerin hakikatine işaret eden bir durum olsun. Hep birlikte imanımızı tazeleyip oradan ayrılalım. Evet, bunu istiyorlardı. Böyle masum ve ibretlik bir hikâyem yok. Bunlar sadece menkıbelerde olur.