Arayışın sonunda
Telaşlarım dökülüyor
Ufak heyecanlar konuyor yoluma
En son ne zaman böyle güldüm
Allah bilir
Bir başka bakabiliyor
Bambaşka görüyorum
Güneş kararsa da orada biliyorum
Yüreğinde
Ürkek kelimelerinle dokuduğun
adımı, her çarpışında duyduğum
Yüreğinde
Öyle ya da böyle artık karşılaşmalıyız
Ben ben olmalıyım
Beklerken yorulma falan değil
Basit ağrılar,
Gıcık sesler,
Uğursuz bakışlar,
Samimi değil sensiz yüzler
Kaç zaman oldu bilmiyorum
Adam gibi konuşmak şöyle dursun
Bakmıyorum etrafımda insanların gözlerine
Yetişir
Öyle ya da böyle artık karşılaşmalıyız
Acımak
İstemiyorum kendime
Hele hele özür dilemeyi hiç
O boşluğun henüz atamadığım
kargaşası üstümde, iliklerimde
Gece donuk tablolar gibi
sokağında ayazın yaktığı lambalar
Biraz buğu biraz sis
örtüyor gözlerini sessiz
Belki vaktinden önce gelecek bahar
Sen olmadan rüyalarımda
Belki hiç bahar görmeyecek yüzüm
Kapında
✍️