_ Niçin hayatın üzerinde duranlar insanı anlamıyorlar?
Hayat ve insan ayrı şeylerdi. Biri ötekini etiyle, kemiğiyle, alın teriyle, düşüncesiyle yapıyordu. Fakat aynı şey değildiler. Birinden birini seçmek lâzımdı. Fakat Mümtaz ikisinin ortasında sonuna kadar sallanacağını biliyordu.
Gördükleri şey, ikisinin de bütün ömürleri boyunca unutamayacakları cinstendi. Holde çok keskin bir ışığın altında tavana asılmış bir insan vücudu, kapıya doğru sallanıyordu. Mümtaz da Nuran da ilk bakışta Suat'ı tanıdılar.
_ Bütün fecaat, insanın, insanla karşılaşa karşılasa, en sonunda kendisini tanımayacak hâle gelmesi...
_ Fikirler de öyledir: Hayatla karşılaşa karşılasa tanınmaz hâle gelir. Düşünce cesurdur ve kendisine karşı koyabilecek başka bir kuvvet bulunmamak felâketine maruzdur.