Duygu
@durucuk
Çünkü, diye devam etti babam; hırs atına binenler, çoğu kez ne vakit düştüklerini anlayamazlar.
235 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Puan vermedi·248 syf.·
2026 5. kitabı
Normal şartlarda Şermin Yaşar ı okumayı asla ama asla düşünmüyordum. instegram da takip ettiğim ve kendime tarz olarak en yakın bulduğum bu okuyucunun kitabı inceleme videosuna denk geldim ve kitaba baya övgüler yağdırdı. böylelikle ilk kırılmayı orda yaşadım ve önce arkadaşıma sonra da kendime birer tane aldım. yazarım dile çok sade ve çok akıcı. hemen beni içine aldı. kitabı okumadım yaşadım. bu kadar içten anlatılmaz bu kadar bizden olamaz bu hikaye. bir tek kişi bile bu kitabı beğenmedim diyemez. ben okurken çok sorguladım okuduktan sonra da kitap aklımdan hiç çıkmadı, hala sorguluyorum.
Puan vermedi·199 syf.·
2025 10. kitabı
Bence ben harika bir kitap okudum. Hatta iddia ediyorum HARİKA BİR KİTAP OKUDUM. Genelde psikoloji tarzı okumayı sevmem ama kitapta çok akıcı bir dil var. Herkesin anlayabileceği şekilde olaylara dayanarak alıntılar ile ilerleyerek, istisnasız herkesin yaşamını ve karakterini, derdini ve devasını ortaya koyan bir kitap olmuş.
Daha fazla şeyler de yazılır aslında. Sayfalarca. Ama ben benim incelemem i kısa keserek birkaç arkadaşıma hediye etmek için hemen bu kitabı temin etmek üzere ayrılıyorum.
İyi okumalar
Puan vermedi·325 syf.·
2024 21. kitabı
bu kitap bence başucu olmayı hak eden bir kitap. beni çok etkiledi. herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitap. insanoğluna çok iyi bir ders kitabı aynı zamanda. fedekarlığı, iyimserliği, acımayı ve bir sürü insani (kalbi) duyguları ve özellikle empatiyi hayatlarımızdan çıkardığımız ve insanlıktan uzaklaştığımız bu zamanda, yeniden var olabilmemiz ve köklerimize dönmemiz için harika bir kitap. eksiyken artı, artıyken eksi olmayı daha güzel anlatamazlardı.
Puan vermedi
Okuyup bitirebilenlere aşk olsun.
Kitabın birinci bölümünü sabırla okudum. Anlamadığım yerde başa sardım, sabırla ilerledim. İkinci bölüm için sağlam bir zemin olsun diye . İkinci bölümde esaslı bir giriş var diye falan falan falan. İkinci bölüm kabus gibi. Hiçbir şey anlamadım. Sonra döndüm bir iki inceleme okudum. Kitap ve ben ya da zaman, kitap ve ben. Sanrım gelemedik. Hazır değilim. Zaman uygun değil. Ben müsait değilim. Pes ettim ve yarım bırakıyorum. Hayat zaman müsaade ederse bir gün belki yeniden elime alırım.
Puan vermedi·160 syf.·
2024 6. kitabı
Ayşe Kulin, kitaplarını genel olarak beğendiğim ve okurken hiç sıkılmadığım yazarlardan biridir. Ancak bu kitabın birkaç sayfasını okuduktan sonra bir afalladım. Yeni bir tarz deniyordu. Sanki ben bu çağa ayak uydurmalıyım diye bir çığlık sesiydi bu. Yaşlanmış bir kadının gençleşme çabası gibi (Yaşlanma karşıtı kremler geldi aklıma). 50 yaşına kadar köyünde yaşamış, 50 yaşından sonra şehre taşınmış ama şehirli olmaya çabalayan adamlar gibi.
Gerek yoktu bence, ben yazarın yüzündeki kırışıklıkları yüreğindeki sevgi dolu olgunluğu ve köylü kafasındaki samimiyeti, temizliği görmeye devam etmeyi istiyordum. Önce kitabı bırakmak istedim, sonra devam edeyim, bu kadar kötü bir kurgu düzelir mi acaba, diye ittirdim kendimi.
ilerledikçe benim için basit görünen kurgu minnoş bir hal almaya başladı. sonra içerisinde gezi direnişi, kanlı pazar, Hırant Dink gibi konulara değinmesi ve cesurca fikrini beyan etmesi de beni ayrıca memnun etti. Bu kitabı okuyan gençler bu konuları bekli bu kitap sayesinde merak edip öğrenecek, olumlu ya da olumsuz sonuçlara ulaşacak. Türk usulü bilim kurgu olmuş. iyi ki okumuşum.
