Çocukken ağlarsak ilgi, üzüntümüzü belli edersek de teselli göreceğimizi
öğreniyoruz. İnsanları gülümsememizle ikna edemediğimizde gözyaşlarımızın
mutlaka işe yarayacağını biliyoruz.
Büyüyünce ise -banyoda kimselere duyurmadan ağladıklarımızı saymazsakçocuklarımızın
yani haricinde ne ağlıyoruz ne de gülüyoruz. İnsanlar bizi
savunmasız görüp bundan faydalanmak isteyebilir diye duygularımızı belli
etmiyoruz.
“Meditasyon egzersizleri. Ama bunların pek sonuç verdiğine inanmıyorum.
Hepsini denedim ama ancak bir derdim olduğunu kabullendikten sonra
iyileşmeye başladım.”