Katyuşa, başı önünde odaya girerken Nehlüdof ona bakarak, “Yaşamak istiyorum,” diye düşündü, “Bir ailem, çocuklarım, insanca bir yaşamım olsun istiyorum.”
... Gene de bir şey yapamıyorlar bana. Özgürüm çünkü. “Adın nedir senin?” diye soruyorlar. Bir adım olduğunu sanıyorlar. Oysa yoktur adım. Hepsini attım; ne adım vardır ne yurdum. Ben varım yalnız. Adın nedir? İnsan. “Kaç yaşındasın?” Saymadım. İstesem de sayamazdım zaten. Her zaman vardım, her zaman da vâr olacağım çünkü.