persephone
@dustybook_
Her kitaptan bir parça.
Okuduğum kitapları yorumladığım blogum:
instagram.com/persephonesbook...
144 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Hiçbir kaybolan an, senin yaşadığın andan değerli değildir."
Okulların tatil olmasıyla birlikte tüm arkadaşları köye veya tatile giden Emir'in canı çok sıkılmaktadır. Bir gün sokakta gezinirken hayatını değiştirecek o dükkanı görür. "Kadran Saatçilik".
Bu dükkan oldukça eskice dursa bile Emir merakından camdan içeri bakar ve dükkanın içinde yüzlerce saat görür. Kapıyı açıp içeri girdiğinde ise dükkanın sahibi Bay Kadran ile tanışır.
Bay Kadran'ın bir saati tamir etmesini izlerken, Bay Kadran'ın saatleri anlaması için ona verdiği birkaç görevle 'tik tak' sesleri içerisinde saatleri inceler. Bu sırada diğer saatlerden farklı olan bir kum saati görüp ilgisini o yöne çevirir. Bu kum saati ne kadar akarsa aksın hiç azalmıyor görünür. Emir, bu saate yakınlaştıkça kum saatinden "Zamanı değiştirmek istersen, önce beni anlamalısın." Diye bir ses duyar.
Emir bundan sonra kum saatine bir dileğini söylediğinde o zamana dönüp zamanın akışını değiştirebileceğini keşfeder. İlk başta en yakın arkadaşı Zeynep ile yaşadıkları bir tartışma anına döner ve o anı telafi eder. Ama tam o sırada farklı şeyler gelişir ve başka insanlar zarar görmeye başlar. Emir her seferinde diğer olayı da düzeltmeye çalışır ama her seferinde daha farklı şeyler yaşanır. İstediğini elde etse bile her şeyin bir bedeli olduğunu da öğrenir.
Bir gün yine kum saatini kurcalarken Zeynep onu görür ve Emir'in ne yaptığını öğrenir. Zeynep de artık Emir ile saatçiye gitmeye başlar. Artık ikisi birlikte zamanı değiştirdikçe bazı şeyleri yoluna koymaya çalışırlar. Ama maalesef işleri hiçbir zaman rastgelmez. Bay Kadran onlara zamanın değişirmenin bir şeyleri değiştirmeyeceğini, hatta daha kötü bir hâle getireceklerini anlatmaya çalışır.
Kitabımızın ana fikri gerçekten çok güzeldi. Geçmişe takılı kalıp yaşamaktansa
Hikâyenin başında bebekken bir manastırın kapısına bırakılan Elaha’yı tanıyoruz. Manastırda büyürken hem spirale benzeyen, ışık saçan doğum lekesi hem de onda hissedilen farklılık yüzünden hep bir mesafeyle karşılaşıyor. Elaha, içindeki ışıktan dolayı Zincire ve Gölgelere hizmet eden bu yere ait olmadığını hissediyor. Rüyalarında göğsünde ışık taşıyan bir adamı görmesi ve içinde duyduğu çağrılar, onu sonunda manastırı terk etmeye götürüyor.
Yolda ilerledikçe geçmişine dair anılar uyanıyor. Elaha, önceki yaşamında Lysara’ydı; sarayın muhafızı ve Aelric’le gönül bağı olan bir kadındı. Zincirler şehri sardığında Işığa ait bir kurban gerekmiş, Aelric kendini feda etmeye razı olmuştu. Karanlığa mühürlenecek ve Lysara’nın zihninden tamamen silinecekti. Lysara, sevdiği adamı kendi eliyle mühürlemeyi seçmiş ama o anda kendisi de öl 
Rumeysa Deniz Yardım müştü. Aelric’in özgürlüğü, Lysara’nın bir sonraki hayatında onu hatırlamasına bağlıydı. Elaha ormanda yürürken gerçekten de Aelric’i hatırlıyor ve onu nihayet serbest bırakmayı başarıyor.
Aelric özgür kalınca bu kez Gölgenin ve Zincirin efendisi Riveneth peşlerine düşüyor. Hem onunla savaşmaları hem de Zincire boyun eğmiş halkı yeniden Işığa çekmeleri gerekiyor. Elaha, karanlıkla savaşırken kalbinin bir köşesinin aslında karanlığa da ait olduğunu fark ediyor. Elaha, günden güne Riveneth'e çekilmeye devam ederken bir yandan da Işığın yolundan ayrılmamaya çalışıyor. Peki Elaha, Aelric ile Işığın yolunda savaşmaya devam mı edecek yoksa Riveneth ile gölgelere mi esir olacak?
Yorumuma gelirsem, yerli bir yazardan ilk kez böyle bir fantastik kurgu okudum ve başlangıçta, Elaha’nın Aelric’i hatırladığı bölüme kadar anlatım biraz yüzeysel gelmişti. Ancak o noktadan sonra hikâye hızla derinleşiyor. Elaha’nın karanlığa düşüşünü kabullenişi ve
Rumeysa Deniz Yardım müştü. Aelric’in özgürlüğü, Lysara’nın bir sonraki hayatında onu hatırlamasına bağlıydı. Elaha ormanda yürürken gerçekten de Aelric’i hatırlıyor ve onu nihayet serbest bırakmayı başarıyor.
Aelric özgür kalınca bu kez Gölgenin ve Zincirin efendisi Riveneth peşlerine düşüyor. Hem onunla savaşmaları hem de Zincire boyun eğmiş halkı yeniden Işığa çekmeleri gerekiyor. Elaha, karanlıkla savaşırken kalbinin bir köşesinin aslında karanlığa da ait olduğunu fark ediyor. Elaha, günden güne Riveneth'e çekilmeye devam ederken bir yandan da Işığın yolundan ayrılmamaya çalışıyor. Peki Elaha, Aelric ile Işığın yolunda savaşmaya devam mı edecek yoksa Riveneth ile gölgelere mi esir olacak?
Yorumuma gelirsem, yerli bir yazardan ilk kez böyle bir fantastik kurgu okudum ve başlangıçta, Elaha’nın Aelric’i hatırladığı bölüme kadar anlatım biraz yüzeysel gelmişti. Ancak o noktadan sonra hikâye hızla derinleşiyor. Elaha’nın karanlığa düşüşünü kabullenişi ve
Öyle bir gelecek düşünün ki artık ölmenin imkansız olduğu. Bu gelecek bize o kadar da uzakta değil desem size? 2042 yılından sonra artık dünyadaki çarpık yönetimler, suçlar hatta ölüm bile yok. Dünyayı 'Fırtına Bulut'u denen bir teknolojik bulut sistemi yönetiyor. Herkes barış içerisinde yüzlerce hatta belki de binlerde yıl yaşıyor. Hiçbir hastalık yok artık dünyada, ölen insanlar tekrardan iki gün içerisinde diriltilebiliyor. Ne kadar mükemmel geliyor kulağa değil mi? Maalesef bu muhteşem yaşantının getirdiği zorluklar da var. Her yaşayan yaşadığı yüzlerce yılda kendisini durmadan gençleştirerek çocuklar yapıyor, belki onlarca. Tabii ki de dünyanın sistemi bu kadar insanı ölümsüz olarak tutabilecek güçte değil. Bu yüzden Fırtına Bulutu yönetiminden bağımsız olan bir Tırpan Cemiyeti kuruluyor. Bu cemiyet her bölgede yüzlerce Tırpan'dan oluşuyor. Tırpanlar bir Azrail edasıyla istediği insanı, belirli bir kotada öldürebiliyor. Tabii ki Tırpan olmanın birinci şartı devşirmeyi(öldürmeyi) asla isteyerek ve severek yapmamak, vicdanlı bir insan olmak. Fakat her toplumda yozlaşma vardır değil mi?
Rowan ve Citra 16 yaşında iki liseli. Yolları Tırpan Faraday ile karşılaşınca Faraday, bu iki vicdan sahibi çocuğu çırak olarak alıyor ve öylece tanışıyorlar. İkisi de bu işten memnun olmasa da bir yola girmiş durumdalar. Faraday ikisinin de iyi bir Tırpan olacağına eminken, bu ikili Tırpanlığın bir kuralını çiğneyerek birbirlerine karşı duygular besliyorlar. Bunu fark eden Cemiyetin kana susamış gibi öldüren üyesi Goddard bu işi bir eğlenceye dönüştürüp çıraklık sonunda sadece Tırpan olarak seçilmesini ve seçilenin diğerini devşirmesini öneriyor ve bu kabul ediliyor. İkisi başka çaresi olmadığını bilse de Faraday eğer başlarındaki kişi kendisini devşirirse bu çırakların özgür
Kitabımızda baş karakterlerimiz iki genç kız kardeş. Aslında bu kız kardeşlerin bir küçük kardeşleri daha var fakat kitapta bahsedilen bir karakter değil. Bu iki genç kız kardeşlerden büyüğü Elinor 'Akıl'ı, küçüğü Marianne ise 'Tutku'yu temsil ediyor. Anneleriyle yaşayan bu kızlar babalarının vefatından sonra üvey abilerinin evinden çıkıp kendilerine yeni bir ev buluyorlar ve aslında bu ev onlara pek çok insan kazandırıyor. Yeni dostluklar ve yeni arkadaşlıklar ediniyorlar.
Bundan önce büyük kardeş Elinor, üvey abisinin evinde kalırken yengesinin erkek kardeşi Edward ile samimiyet kurar. Hatta bu samimiyet o kadar ilerler ki herkes ikisinin yakında evleneceğinden emindir. Bu yüzden Elinor üvey abisinin evinden ayrılırken zorlansa da Edward'ın kısa süre içerisinde yanlarına geleceğinden emin olarak yeni evlerine gider.
Taşındıkları yeni evin çevresinde Elinor ve Marianne dolaşırlarken Marianne ayağını burkar ve düşer. Bu sırada şans eseri oraya avlanmaya gitmiş olan Willoughby bunu görünce Marianne'eyardım eder. Böylelikle de Willoughby birkaç gün boyunca hasta ziyareti bahanesiyle Marianne'i görmeye gelir. Bu şekilde de onların 'tutku' dolu aşkları başlar.
Her şey buraya kadar düzgün ilerlerken ve iki kardeş de bu iki beyle evleneceğinden eminken başlarına hiç ummadıkları şeyler gelir. Willoughby birden kasabayı terk eder ve bir daha Marianne'e yazmaz. Hatta Marianne onun için şehre gittiğinde bile onun yüzüne bakmaz. Böylelikle Marianne onun başkasıyla evlenmek üzere olduğunu öğrenir.
Aynı şekilde Elinor da Edward'ın garip davranışlarına rağmen mantıklı düşünmeye çalışırken genç bir kadınla tanışır. Bu genç kadın Elinor'dan Edward'ın adını duyduğunda çok şaşırır ve Elinor'a en büyük sırrını vermeye hazırdır. Bu genç kadın, Lucy, Edward'ın kendisiyle neredeyse dört
Dikenler Şehri - Tanıtım ve YorumEdebiyat & Roman
"Çünkü kalbimin derinliklerinde ben kötülüğün ta kendisiyim...Ve bazen bunu unutmak istiyorum."
KAPAK ARKASI
Bir zindanda kendi kendime doğum günü şarkısı söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi. Ama akıl almaz derecede s*ksi bir iblis içki içmeye gittiğim barı basınca tam da öyle oldu. O iblis, Kaos Lordu olarak tanınıyordu ve beni, bana ikizim kadar benzeyen biriyle karıştırıyordu.
İyi ki doğdum.
Sonunda kanımı tattığında benim düşündüğü kişi olmadığımı anladı. Ben de ortak bir yanımız olduğunu fark ettim; ikimiz de intikam arzusuyla yanıyorduk. Böylece bir anlaşma yaptık: Annemin katilinin izini sürmek için yasak şehirde kalabilecek, karşılığında da onun arzuladığı intikamı almasına yardım edecektim. Sadece koca bir şehir dolusu iblise rol yapmam gerekecekti.
Ama bir sorun vardı: O, benim baş şüphelimdi.
Bunu hatırlamak onunla iş birliği yaparken gittikçe zorlaşıyordu. Kaos Lordu'nun her sıcak dokunuşuyla tehlike girdabına biraz daha çekiliyordum. Onun büyüsüne tamamen kapılırsam beni bekleyen tek şey ölüm olacaktı.
YORUMUM
İlk kitapta Rowan'ın, güçlü bir iblisin tıpatıp kopyası olması sebebiyle, Dikenler Şehrin'deki en güçlü iblisin onu kaçırmasını okuyoruz. Bu iblisin Rowan'ı kaçırmasındaki tek amaç tabii ki de intikam.
Bu güçlü iblis, Orion, onun kesinlikle intikam almak isteği Mortana olduğundan emin. Bunu test etmek için ise Rowan'ın kanının tadına bakıyor ve onun gerçekten bir fani olduğuna inanamıyor.
Rowan'ın bu hayattaki tek amacı ise annesinin ö*ümünün intikamını almak için iblisler şehri Dikenler Şehri'ne girmek. Kaçırılarak buraya girdiği için bir daha çıkmamak üzere burda kalmak istediğinden emin. Bu yüzden Orion'a bir teklif sunup onun için Mortana taklidi yapıp Mortana'nın işbirlikçilerinden laf alabileceğini, karşılığında ise burda kalıp annesini